ยาวนาน กองขี้เถ้าสีขาวก็ไม่สามารถทนต่อการสึกกร่อนของกาลเวลาได้ ในไม่ช้ามันจึงผุกร่อนและกลายเป็นฝุ่นกระจายไป
สำหรับเงาดำนั้นมันราวกับว่าได้สูดดมละอองที่เป็นเหมือนยาชูกำลังชั้นเลิศบางอย่าง ทำให้กลิ่นอายมันแข็งแกร่งขึ้นมาก ก่อนจะอันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอยในชั่วพริบตา
ขณะนี้ ความผันผวนของพลังกาลเวลาภายในอาณาเขตก็ลดลงอย่างช้า ๆ จนสงบลงในที่สุด ราวกับว่าสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้เป็นเพียงภาพลวงตา
ทั้งนี้ทั้งนั้น ผู้ปลุกพลังทุกคนที่เห็นฉากนี้เป็นครั้งแรก พลันเกิดความรู้สึกปั่นป่วนภายในใจทันที
“นี่น่ะเหรอ สัตว์อสูรที่ก่อตัวขึ้นจากการผสมผสานระหว่างซากอารยธรรมและพลังห้วงเวลา!”
บรรพชนที่เป็นมหาเทวะยุทธ์ของเผ่าพันธุ์มายาได้สูดหายใจเข้าลึกและพูดว่า “เหตุผลที่ผู้ปลุกพลังของเราได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการสำรวจในตอนแรก ก็เพราะพวกเราได้ตกเป็นเหยื่อของเจ้าสัตว์อสูรตัวนี้เช่นกัน!”
“พวกมันสามารถดูดกลืนพรสวรรค์ห้วงเวลาและแก่นแท้พลังชีวิตได้ ดังนั้นทุกคนจึงต้องระมัดระวังให้มาก!”
เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ ผู้ปลุกพลังจากทุกเผ่าพันธุ์จึงรู้สึกหวาดหวั่นและเกิดเป็นความกดดันทันที
เดิมทีแล้ว พวกเขายังมีท่าทีกระตือรือร้นที่จะฝ่าม่านพลังตามชายหนุ่มเข้าไป แต่เมื่อเห็นฉากเหตุการณ์เมื่อครู่ ก็ได้ทำให้พวกเขารู้สึกหวาดกลัวและตระหนักถึงคำเตือนของบรรพชนอยู่ตลอด
“เข้าไปกันเถอะ!”
“เพื่อความปลอดภัย เรามาเกาะกลุ่มกันไว้เถอะ!”
