ยในระยะเวลาที่กำหนด
พวกเขาได้พยายามหลายต่อหลายครั้งจนมีผู้คนเสียชีวิตไปมากมาย แต่ก็ยังทำอะไรไม่ได้ ท้ายที่สุดพวกเขาจึงยอมเปิดเผยข้อมูลของเขตแดนลับนี้ต่อสาธารณะ
“สุดท้ายนี้…”
“มีจุดสำคัญอีกข้อหนึ่ง ที่ทุกท่านควรจำไว้!”
ในขณะนี้ สีหน้าของมหาเทวะยุทธ์แห่งเผ่าพันธุ์มายาก็ดูเคร่งเครียด “ภายใต้ข้อจำกัดเหล่านั้น ไม่เพียงมีคมกระบี่กาลเวลาที่คอยทดสอบ แต่ยังมีสัตว์อสูรลึกลับที่อาศัยอยู่ภายในนั้น พวกมันสามารถมีชีวิตรอดจากการกัดกร่อนของพลังแห่งห้วงเวลาและจะคอยลอบฆ่าผู้ที่บุกรุกเข้าไป”
“ทั้งความแข็งแกร่งและวิธีลอบฆ่าของพวกมันน่าสะพรึงกลัวมาก ดังนั้นขอให้ทุกท่านโปรดระวัง มิฉะนั้น พวกท่านอาจจะถูกฆ่าตายอยู่ในนั้น!”
“แน่นอนว่าสัตว์อสูรเหล่านั้นจะคอยพรางตัวจนเราไม่สามารถตรวจจับได้ ราวกับไม่มีตัวตน แม้กายเนื้อของพวกมันจะอ่อนแอมากและมีความแข็งแกร่งเพียงขั้นเทียมเทพ แต่หากพวกท่านไม่ระมัดระวัง ก็อาจจะถูกพวกมันฆ่าได้เช่นกัน”
“เมื่อพวกท่านฆ่ามันได้สำเร็จ ก็จะได้รับสมบัติของอารยธรรมรกร้างนี้ ซึ่งเต็มไปด้วยพลังแห่งห้วงเวลาที่จะช่วยเพิ่มความเข้าใจของผู้ปลุกพลังต่อกฎเกณฑ์แห่งกาลเวลาได้ อีกทั้งมีสัตว์อสูรบางตัวที่เก็บกักพลังต้นกำเนิดกาลเวลาไว้ภายในร่าง มันเป็นอะไรที่หายากมาก หากใครได้ดูดซับซากศพของพวกมัน ก็จะช่วยพัฒนาพรสวรรค์ห้วงเวลาด้วยเช่นกัน!”
“กล่าวได้ว่าภายในนั้นมีทั้งอันตรายและโอกาสที่รอคอยพวกท่านอยู่ ดั