น…
ฉู่โม่วไม่ได้ฝึกฝน เพียงนั่งสมาธิในห้องที่เผ่าพันธุ์มายาจัดเตรียมไว้ให้อย่างเงียบสงบ
จนกระทั่งเช้าตรู่ของวันถัดไป ผู้ปลุกพลังของเผ่าพันธุ์มายาได้มาเชื้อเชิญให้ไปรวมตัวกับคนอื่น ๆ ชายหนุ่มจึงเดินออกจากห้องมาด้วยพลังเต็มเปี่ยม
พวกเขามารอกันที่ท่าอากาศยาน
ผู้ปลุกพลังจากทุกเผ่าพันธุ์มารวมกันที่นี่เพื่อเตรียมจะขึ้นยานรบเดินทาง
ใช้เวลาไม่นานทุกคนก็ขึ้นยานกันจนครบ จากนั้นภายใต้คำสั่งของมหาเทวะยุทธ์เผ่าพันธุ์มายา ยานรบก็เริ่มลอยขึ้นและกระโจนหายไปยังท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว
เขตแดนลับนั้นอยู่ห่างจากดาวเคราะห์โบราณมายาราวสามปีแสง ด้วยความเร็วของยานรบและการฉีกห้วงมิติของเหล่ามหาเทวะยุทธ์ จึงใช้เวลาเดินทางสู่ที่หมายไม่นานนัก
หนึ่งวันต่อมา
ยานรบก็ใกล้ถึงที่หมายแล้ว
“ยานรบกำลังจะเข้าสู่อาณาเขตของห้วงจักรวาลมืด ทุกท่านโปรดเตรียมพร้อม!”
ผู้ปลุกพลังกระตุ้นเตือนทุกคน เมื่อเสียงประกาศสิ้นสุดลง ทุกคนจึงนั่งตัวตรงรออย่างเงียบ ๆ
หลังจากนั้นไม่นาน
ก็เกิดการสั่นสะเทือนเล็กน้อย ซึ่งกินเวลาประมาณสิบวินาทีก่อนจะสงบลงในที่สุด
ขณะนี้ ฉู่โม่วรับรู้ได้ว่าพวกเขาเข้าสู่อาณาเขตของจักรวาลมืดเรียบร้อยแล้ว
ฉู่โม่วมองออกไปนอกหน้าต่าง ที่ภายนอกนั้นไม่มีแสงสว่างใด ๆ มีเพียงความมืดมิดไร้ที่สิ้นสุด ไม่สามารถมองเห็นอะไรได้ ราวกับเป็นเพียงดินแดนว่างเปล่าและเต็มไปด้วยสสารโกลาหล
ที่แห่งนี้ก็คือจุดสิ้นสุดของทุกสิ่งในห้วงจัก
