อย่างแน่นอน!”
คำพูดของฉู่โม่วจริงใจเสียจนเหล่าบรรพชนโดยรอบได้แต่พยักหน้าตาม
พวกเขาต่างก็เป็นผู้แข็งแกร่งที่ผ่านยุคสมัยอันมืดมิดมาก่อน
ในตอนแรกเริ่มนั้นชัดเจนมาก
ที่เผ่าพันธุ์มนุษย์ต้องอดทนยากลำบากถึงเพียงใด
ในตอนแรกนั้นไม่มีแม้แต่มหาเทวะยุทธ์ แต่พวกเขาก็ตั้งรกรากในกาแล็กซีนี้และขยายเขตแดนออกไปเรื่อย ๆ โดยการต่อสู้กับเผ่าพันธุ์ต่างแดน หลังจากนั้น เมื่อกลายเป็นศัตรูกับเผ่าพันธุ์มนุษย์วิหค พวกเขาก็ยังมีมหาเทวะยุทธ์เพียงแค่ไม่กี่คนเท่านั้น
ในขณะที่เผ่าพันธุ์มนุษย์วิหคมีมหาเทวะยุทธ์กว่าหลายสิบคน!
เพียงแค่นี้ก็ชัดเจนแล้วว่าสถานการณ์กดดันมากขนาดไหน!
เรียกได้ว่า เผ่าพันธุ์มนุษย์ยังอยู่มาได้จนถึงตอนนี้ก็เป็นปาฏิหาริย์แล้ว!
แต่เบื้องหลังปาฏิหาริย์นี้ มีผู้ปลุกพลังเผ่ามนุษย์นับไม่ถ้วนที่ต้องเสียสละเลือดเนื้อไปอย่างน่าสลด
แต่เมื่อเวลาผ่านไป
ผู้แข็งแกร่งมากมายที่ถวายชีวิตให้กับเผ่าพันธุ์มนุษย์เริ่มจางหายไปตามกาลเวลา และไม่เป็นที่รู้จักมากนัก
ส่วนมิตรสหายเก่าแก่ก็ค่อย ๆ ร่วงโรยไปตาม ๆ กันราวกับใบไม้ที่ร่วงไปตามลม
แต่เส้นทางแห่งวิทยายุทธ์จำเป็นจะต้องผ่านกระบวนการนี้ อย่างไรแล้ว ผู้คนเหล่านี้ก็เป็นเพื่อนเก่าที่ใช้ชีวิตมาด้วยกัน เมื่อเห็นพวกเขาแก่ตัวลงและไปถึงบั้นปลายของชีวิต จะไม่ให้รู้สึกเศร้าใจเหรอ? ใครจะไม่อยากให้พวกเขามีชีวิตต่อไปกันล่ะ?
ส่วนฉู่โม่วนั้น
เมื่อเห็นว่าเขาเข้าใจ เหล่าบรรพชนก็โล่งใ
