่วพลันต้องการที่จะกลืนกินมัน
แต่เขาก็ฝืนระงับความปรารถนานี้ลง
“แม้ว่าผลเต๋าจะดี แต่มันไม่ใช่วิถีของฉัน!”
“ยิ่งกว่านั้น…”
“ด้วยพรสวรรค์ของฉัน แม้จะแค่ทำตามขั้นตอนต่อไปก็สามารถก้าวเข้าสู่ระดับมหาเทวะยุทธ์ได้ ทำไมต้องเสียวิถีทางที่ตัวเองฝึกฝนมา เพื่อเส้นทางแคบ ๆ ด้วย!”
ฉู่โม่วพึมพำก่อนหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อยับยั้งแรงกระตุ้นภายใน เขาหยิบกล่องหยกออกมาบรรจุมันลงในนั้น แล้วเก็บไว้ในมิติพกพา
หลังจากทั้งหมดนี้เสร็จสิ้น
เขาก็เพ่งสายตาไปยังภายในหอคอยพีระมิด
“ไปกันเถอะ!”
“ไปดูข้างในหอคอยกันเถอะ!”
[1] รูปแบบอักษรจีนมาตรฐานในสมัยราชวงศ์ฉิน
