ั้งอวัยวะต่าง ๆ ในร่างกายก็เหี่ยวเฉาและแก่ชราลงเช่นกัน
“อะไรกัน นี่มันอะไรกัน!”
จู่ ๆ เต่ายักษ์ก็เบิกตากว้าง
มันรู้สึกอ่อนแอกว่าที่เคย
ใช้ประโยชน์จากการตัดอายุขัยเอาชีวิต!
“ตอนนี้แหละ!”
ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อนี้ ฉู่โม่วตะโกนขึ้นอีกครั้ง
ทันใดนั้นระฆังหายนะแห่งจักรพรรดิบูรพาก็ส่องสว่าง ราวกับว่ายักษ์โบราณได้ทำการตีระฆังทองแดง ในทันทีทันใด คลื่นเสียงที่หนักแน่นมั่นคงก็พัดออกไป
คลื่นเสียงนี้มีพลังศักดิ์สิทธิ์ที่อธิบายไม่ได้
ไม่ว่าจะพัดไปที่ไหน ทุกสิ่งล้วนวินาศสันตะโร มองเห็นเพียงธาตุหลักของเต๋า เช่น ดิน น้ำ ลม และไฟเท่านั้น
เมื่อคลื่นเสียงกระทบกับเต่ายักษ์ มันก็ส่งเสียงร้องโหยหวนทันที ซึ่งทั้งตัวมัน ไม่ว่าจะเป็นเลือดเนื้อหรือกระดองแข็งบนหลังก็ละลายราวกับน้ำแข็งหรือหิมะ
เพียงชั่วครู่… ส่วนหนึ่งของร่างกายก็บุบสลายไปแล้ว
เลือดเทวะสีทองจำนวนนับไม่ถ้วนไหลทะลักออกมา เกือบจะก่อตัวเป็นฝนเลือดสาดลงบนแผ่นดิน
เลือดทุกหยดหนักถึงหนึ่งหมื่นห้าพันกิโลกรัม โดยหยดที่หล่นลงกระทบกับพื้นนั้นมีพลังชีวิตที่บรรจุอยู่ในเลือดน่าสะพรึงถึงขีดสุด มันทำให้เมล็ดพืชจำนวนมากที่ซ่อนอยู่ในส่วนลึกของแผ่นดินรีบตักตวงอย่างรวดเร็ว หยั่งรากและงอกเงย ในไม่ช้า มันก็เติบโตกลายเป็นต้นไม้สูงตระหง่าน
“โฮก! โฮก! โฮก!”
เต่ายักษ์ร้องคำรามอย่างเจ็บปวด
ใคร ๆ ก็ได้ยินเสียงคร่ำครวญจากเสียงร้องนี้
ดวงตาของมันเปลี่ยนเป็นสีแดงในทันที และมี
