าณกระบี่เหมือนจะไปปะทะเข้ากับวัตถุแข็งบางอย่าง จนระเบิดออกกลายเป็นเปลวเพลิงทันที จากนั้นสิ่งมีชีวิตลึกลับที่ลอบโจมตีฉู่โม่วก็เดินโซเซถอยกลับไป
ชายหนุ่มสามารถรับมือกับสถานการณ์นี้ได้ทันท่วงที และมองเห็นร่างของอีกฝ่ายได้เพียงชั่วขณะ
วิสัยทัศน์ทั้งหมดยังคงถูกปกคลุมด้วยม่านหมอกสีดำ
หมอกสีดำที่หนาทึบจนมองด้วยตาเปล่าไม่เห็นสิ่งใด
ฉู่โม่วรีบเปิดใช้งานพลังกายาทวิเนตรและดวงตาสีทองห้าธาตุ จากนั้นจึงปรากฏรอยแยกระหว่างคิ้ว ซึ่งมีความพร่างพราวห้าสีที่กำลังหมุนวน รวมถึงทวิเนตรที่กระเพื่อมประกายแสงอันโกลาหลออกมาอย่างต่อเนื่อง
อาศัยความพิเศษของทั้งสองพลังนี้ ในที่สุดฉู่โม่วก็สามารถเห็นแก่นแท้ของหมอกดำได้อย่างชัดเจน
สิ่งที่ซ่อนอยู่ภายใต้หมอกสีดำนั้นแท้จริงแล้วคือลูกปัดหมึกขนาดไม่เกินนิ้วหัวแม่มือ
“นี่คือ…”
ฉู่โม่วพลันรู้สึกตกตะลึง
ในขณะเดียวกัน
ลูกปัดหมึกดูเหมือนจะตระหนักได้ว่าฉู่โม่วนั้นเป็นสิ่งยุ่งยากที่ไม่ควรเข้าไปยุ่งด้วย จึงรีบแปลงกายเป็นลำแสงและพยายามจะหลบหนีทันที
“คิดจะหนีงั้นเหรอ?!”
“ปล่อยฉัน!”
ดวงตาของฉู่โม่วหรี่ลง
เขามีความเคลือบแคลงสงสัยมากมายอยู่ในใจและกำลังวางแผนที่จะสำรวจที่นี่อย่างละเอียด แล้วจะให้ปล่อยให้อีกฝ่ายหนีไปง่าย ๆ ได้อย่างไร
โดยไม่รอช้า เขารีบกระตุ้นพลังปราณและเลือดจนพลุ่งพล่านถึงขีดสุด จากนั้นเปิดใช้งานภาพมายาอีกาสุริยันแห่งดวงอาทิตย์ผู้ยิ่งใหญ่ ขับเปลวเพลิงสีทองออกมากลายเ
