เหตุการณ์ที่เขาเคยสังหารครึ่งก้าวมหาเทวะยุทธ์ของเผ่ามนุษย์วิหค โดยการโจมตีครั้งนั้นเขาสามารถสั่นระฆังจักรพรรดิบูรพาได้เพียงครั้งเดียวก็หมดเรี่ยวแรงและไม่หลงเหลือพลังที่จะต่อสู้ได้อีกทันที
แต่ในเวลานี้
ชายหนุ่มสามารถสั่นระฆังได้ถึงสองครั้งแล้ว นั่นหมายความว่า
หากใช้พลังในจังหวะเวลาที่เหมาะสม เขาจะสามารถปลดปล่อยพลังที่ใช้สังหารครึ่งก้าวสู่มหาเทวะยุทธ์ได้ถึงสองครั้ง!
“นี่เป็นเพียงความแข็งแกร่งเมื่อเข้าสู่เทวะยุทธ์ระดับกลางเท่านั้น!”
“แล้วเมื่อฉันได้ทะลวงจนถึงขั้นเทวะยุทธ์ระดับปลาย เทวะยุทธ์ระดับสูงสุด หรือแม้กระทั่งก้าวขึ้นเป็นมหาเทวะยุทธ์ มันจะน่าพรั่นพรึงขนาดไหน?”
ชายหนุ่มได้แต่ครุ่นคิดอย่างตั้งหน้าตั้งตารอ
“รีบบ่มเพาะต่อเลยดีกว่า!”
“กลั้นใจฝึกรวดเดียวจนถึงจุดสูงสุดของเทวะยุทธ์เลยก็แล้วกัน!”
เขาตัดสินใจเสร็จสรรพ
จากนั้นวางแผนที่จะเข้าฌานอีกครั้ง
แต่ทันใดนั้น เขาก็สังเกตเห็นอะไรบางอย่างที่นอกคฤหาสน์
ด้านหน้าค่ายกลเวทป้องกันขนาดใหญ่ เขาสังเกตเห็นว่ามีเทวะยุทธ์คนหนึ่งกำลังยืนรออยู่ ชายหนุ่มจึงได้ทักถามออกไป
เทวะยุทธ์รีบตอบกลับทันที
“ผมมาขอพบบุตรแห่งโชคชะตาฉู่ตามคำสั่งของบรรพชนหมัวแห่งตำหนักบรรพชนครับ!”
ในขณะที่พูด เขาก็ยกมือและฉายแสงสีทองออกมา
มันเป็นตราสัญลักษณ์แห่งตำหนักบรรพชน
“ผู้ปลุกพลังจากตำหนักบรรพชน?”
“บรรพชนหมัวส่งนายมาหาฉันเหรอ?”
เมื่อเห็นเช่นนั้น ฉู่โม่วก็พลันขมวดคิ้ว
หลังจาก
