บทที่ 710 ประสบการณ์สอนให้ผู้คนเติบโตขึ้นจริง ๆ …กลับสู่เผ่าพันธุ์มนุษย์! (ต้น)
หลังจากคำพูดของผู้เฒ่าเชียนฮัวจบลง
ก่อนที่ฉู่โม่วจะได้พูดตอบ เขาก็เห็นหญิงสาวจากเผ่าพันธุ์นารีมาจากระยะไกล
ในแวบแรก รูปร่างหน้าตาของเธอไม่สามารถพูดได้ว่าสวยงาม แต่ก็นับว่ามีเสน่ห์มาก เมื่อยืนอยู่ตรงนั้น เธอมีความรู้สึกกลมกลืนกับบรรยากาศ ดูเป็นธรรมชาติ ซึ่งทำให้ผู้คนรู้สึกดีโดยไม่รู้ตัว
“ถงเซียนเฉินคารวะคุณฉู่!”
หญิงสาวตรงมาหาชายหนุ่มพร้อมกล่าวทักทายอย่างนอบน้อม
เห็นแล้วฉู่โม่วก็ผงะไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเริ่มเข้าใจ เขามองดูผู้เฒ่าเชียนฮัวแล้วยิ้มเจื่อน “ผู้อาวุโส นี่มัน… ไม่ค่อยเหมาะสม?”
“ไม่เหมาะสมตรงไหน?”
ผู้เฒ่าเชียนฮัวพูดด้วยรอยยิ้ม “จากมุมมองของฉันเอง มันเหมาะมาก!”
“แต่คุณหนูถงเองก็อยู่ในระดับเทวะยุทธ์เช่นกัน ไม่ต้องพูดถึงว่าเธอเป็นอันดับสองในงานประลองเทพเจ้านี้ด้วย อย่างนี้…”
ฉู่โม่วอยากจะพูดอะไรบางอย่าง
ทว่าก่อนที่เขาจะพูดจบ ก็ถูกผู้เฒ่าเชียนฮัวขัดจังหวะ “คิดว่า ‘อันดับที่สองแล้วไงล่ะ’ อยู่ใช่หรือไม่? ต่อหน้าอันดับหนึ่งอย่างเธอแล้ว หนทางยังอีกยาวไกล ไม่มีค่านักสำหรับคนเก่งอย่างเธอ”
“อย่างที่ว่า ลำดับกำหนดความสามารถ พ่อหนุ่มฉู่ เธอดีกว่าสาวน้อยของฉันในแง่ของความแข็งแกร่ง พรสวรรค์ และศักยภาพในอนาคต ต่อให้ฝ่ายหญิงนับถือเธอเป็นอาจารย์ไปแล้ว แล้วไงล่ะ?”
ผู้เฒ่ากระแนะกระแหนด้วยรอยยิ้ม
แต่ฉู่โม่วหมดหนทางอย่า
