จากที่ฉู่โม่วได้รับพรแห่งจักรวาล เขาก็พักอยู่ที่แดนบรรพบุรุษของเผ่าพันธุ์นารีอีกหลายวัน แล้วบรรพชนหมัวก็กล่าวลาในที่สุด
ข้างนอกแดนบรรพบุรุษของเผ่าพันธุ์นารี
เรือรบโบราณลอยอยู่กลางอากาศ ผู้มีพรสวรรค์จากเผ่าพันธุ์มนุษย์เริ่มเดินขึ้นไปบนเรือรบคนแล้วคนเล่า
ฉู่โม่วยืนจับมือกับเฉินซีเวยและมองออกไป
ในสายตาของเขา
บรรพชนยังคงพูดคุยอยู่กับมหาเทวะยุทธ์ซีชูจากเผ่าพันธุ์นารี
แม้ว่าจะไม่ได้ยินบทสนทนาของทั้งสอง ฉู่โม่วก็รู้ว่าทั้งสองต่างก็ไม่เต็มใจที่จะแยกจากกัน โดยเฉพาะฝ่ายซีชูผู้ไม่คิดจะห่างไปจากบรรพชนหมัวแม้แต่น้อย
เมื่อเห็นภาพนี้…
ผู้ปลุกพลังจากเผ่าพันธุ์มนุษย์มากมายบนเรือรบก็มองดูด้วยความเพลิดเพลิน
“พ่อหนุ่มฉู่!”
ในตอนนั้นเอง เสียงหนึ่งพลันดังขึ้น
หลังจากนั้น ฉู่โม่วก็มองเห็นร่างของผู้เฒ่าเชียนฮัวปรากฏขึ้นในทันใด
“สวัสดีครับ ท่านผู้เฒ่า!”
เขารีบกล่าวและทำความเคารพ
“ไม่ต้องห่วงเรื่องมารยาทกับฉันมากหรอก”
ผู้เฒ่าเชียนฮัวโบกมือ แล้วจึงหันไปมองยังเฉินซีเวย “นี่น่ะเหรอภรรยาของเธอ?”
ฉู่โม่วพยักหน้าและกล่าวพร้อมยิ้มกว้าง “ท่านผู้เฒ่าครับ นี่คือภรรยาของผม เฉินซีเวย”
เมื่อพูดจบ เขาก็กล่าวแนะนำให้กับเฉินซีเวย “นี่คือบรรพบุรุษแห่งเผ่าพันธุ์นารี ผู้เฒ่าเชียนฮัว ผู้ปลุกพลังในขั้นมหาเทวะยุทธ์!”
ขั้นมหาเทวะยุทธ์เหรอ?
เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น เฉินซีเวยก็สั่นสะท้านไปถึงหัวใจ
เธอรีบทำความเคารพและกล่าวทันที “ส
