้สูงที่มันจะเติบโตไปเป็นเผ่าพันธุ์หลักแห่งจักรวาลในอนาคตแน่
และเมื่อมีฉู่โม่วอยู่ด้วย ความเป็นไปได้ที่จะกลายเป็นหนึ่งในสุดยอดเผ่าพันธุ์แห่งจักรวาลก็ไม่ใช่ศูนย์เสียทีเดียว
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ แล้วจะไม่ให้เธอเสียใจ หรือกระทั่ง… อิจฉาได้ยังไงกัน?
“ท่านผู้เฒ่า มาตามหาผมมีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ?”
ระหว่างที่ผู้เฒ่าเชียนฮัวครุ่นคิดอยู่นั้น ชายหนุ่มก็เอ่ยถามขึ้น
หลังจากที่พูดคุยกันในวันนั้น ผู้เฒ่าเชียนฮัวก็ไม่ปรากฏตัวให้เห็นอีกเลย
ทั้งฉู่โม่วและบรรพชนหมัวคิดว่าผู้เฒ่าเชียนฮัวอาจกลับไปฝึกฝนแล้ว เมื่อบรรพชนหมัวบอกว่าจะเดินทางกลับ เขาจึงบอกแค่เพียงผู้อาวุโสเผ่าพันธุ์นารีคนอื่น ๆ เท่านั้น
แต่เธอกลับมาปรากฏตัวขึ้นในตอนนี้
“ไม่มีอะไรมากหรอก ฉันแค่เอาของมาให้น่ะ”
ระหว่างที่พูด ผู้เฒ่าเชียนฮัวก็พลิกข้อมือ แล้วกล่องหยกขนาดหนึ่งไม้บรรทัดก็ปรากฏขึ้น
“คืออะไรเหรอครับ?”
ฉู่โม่วถามด้วยความสงสัย
“ฉันยังไม่ได้บอกหรอก”
ผู้เฒ่าเชียนฮัวกล่าวด้วยท่าทีหยอกล้อ
เธอหันไปมองผู้ดูแลหอสัจธรรมชั้นในและกล่าวเสริม “ฉันวางผนึกไว้บนกล่องหยกนี้ และเธอจะเปิดมันได้ก็ต่อเมื่อไปถึงอาณาเขตของเผ่าพันธุ์มนุษย์แล้ว ถ้ามันเป็นประโยชน์ก็ถือว่าเป็นการสร้างพันธมิตรระหว่างเราก็แล้วกัน อย่าลืมกลับมาดูแลเผ่าพันธุ์ของฉันบ้างล่ะ”
เมื่อได้ยินดังนั้น มันก็ทำให้ฉู่โม่วยิ่งอยากรู้ถึงสิ่งที่อยู่ข้างในกล่องยิ่งกว่าเก่า
อย่างไรแล้ว สิ่งของธ
