วเองว่าเขาอยากจะรับเขาเป็นศิษย์
ตอนนี้ทุกคนเข้าใจดีว่า…
ฉู่โม่วจะต้องกลายเป็นปรมาจารย์คนต่อไปอย่างแน่นอน!
พวกเขาต่างก็อิจฉาอยู่ในใจ เพราะพรสวรรค์ของเด็กชายแข็งแกร่งเกินไปจนทำให้ทุกคนต้องชะเง้อมอง
ผู้ฝึกตนฉู่โม่วในตอนนั้นยืนอยู่ข้างหลังปรมาจารย์และมองดูสายตาของผู้คนหลายพันชีวิต เปลวเพลิงในหัวใจปะทุพล่านราวกับภูเขาไฟ และสาบานกับตัวเองว่าจะต้องคว้าความเป็นอมตะมาให้ได้!
หลังจากนั้น
เขาก็ใช้ชีวิตอยู่ในสำนักและฝึกฝนอย่างหนักทุกวัน
ด้วยการชี้นำที่ถูกต้อง ประกอบกับพรสวรรค์อันทรงพลัง ฉู่โม่วฝึกฝนได้อย่างรวดเร็วและก้าวข้ามขั้นเล็ก ๆ ได้ภายในเวลาหนึ่งปี ผู้อาวุโสหลักกระทั่งมาพบเขาด้วยตัวเองทันทีที่รู้เรื่องนี้
ส่วนปรมาจารย์นั้นปลาบปลื้มอย่างถึงที่สุด
เขามองดูลูกศิษย์ของตัวเองผู้มีพรสวรรค์หาตัวจับยาก แต่ที่หายากยิ่งกว่าคืออีกฝ่ายตั้งใจฝึกฝนอย่างหนัก นี่คือลูกศิษย์ที่สมบูรณ์แบบที่สุดที่เขาจะมีได้
ในวันที่ฉู่โม่วอายุได้ยี่สิบปี เขาก็สร้างแกนลมปราณขึ้นมาได้
เมื่อฝนฟ้าอากาศบางเบาลง เขาก็ค่อย ๆ เดินออกมาจากประตูภูเขา รัศมีของเขาพลุ่งพล่านราวกับว่าโลกทั้งใบกำลังปรบมือสรรเสริญให้กับเขา
ผู้อาวุโสทุกคนในสำนักต่างก็รอคอยให้เขาออกมาจากห้องฝึกฝน เมื่อได้เห็นใบหน้าอ่อนเยาว์และรัศมีอันน่าสะพรึงกลัวของฉู่โม่วอย่างชัดเจน พวกเขาก็ต้องตื่นเต้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
“ปรมาจารย์อายุยี่สิบปี ใครจะสู้เขาได้ล่ะ?”
“
