ต่หลังจากที่คิดดูแล้ว เขาก็เดินตามหลังร่างนั้นไป
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร
แต่ร่างนั้นให้ความรู้สึกคุ้นเคยและกระทั่งความใกล้ชิดกับเขา ราวกับว่าเป็นคนที่สนิทสนมกับเขามากที่สุด
ในตอนนี้
ร่างนั้นเดินอยู่ตรงหน้า และฉู่โม่วตามมาด้านหลังบนเรือลำเล็ก
ทั้งสองเดินทางไปตามสายแม่น้ำโดยไม่รู้ว่าเป้าหมายนั้นห่างไกลเพียงใด หรือเดินทางมาไกลเท่าไรแล้ว
ทันใดนั้น สายแม่น้ำก็เริ่มแยกออกจากกัน
“เราควรไปทางไหน?”
คำถามเช่นนั้นปรากฏขึ้นในหัวของฉู่โม่ว
ในตอนนั้นเอง
ร่างตรงหน้าพลันกลับหลังหันมามองเขา
เพียงแค่แวบเดียวก็ทำให้ชายหนุ่มตะลึงงันได้ในทันที แล้วความเหลือเชื่อก็ปรากฏขึ้นในสายตา
คนคนนี้…
มีรูปร่างหน้าตาเหมือนกับเขาเป๊ะ!
ไม่สิ!
นั่นมันเขาชัด ๆ!
‘นั่นฉันเหรอ หรือว่าเป็นฉันอีกคนหนึ่ง?!’
‘แล้วแม่น้ำนี่หมายความว่ายังไงกัน’
‘แล้วเขาจะนำทางฉันไปไหน’
ความคิดและคำถามมากมายหลั่งไหลเข้ามาในหัวของฉู่โม่ว
และในตอนนี้ ‘ฉู่โม่ว’ ที่ยืนอยู่ข้างหน้าก็เดินไปที่ทางแยกหนึ่ง แล้วจึงโบกมือให้กับเขาเพื่อบอกให้ผ่านไป
ชายหนุ่มผู้นั่งอยู่บนเรือคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงตามเขาอีกคนไปในที่สุด
เขาอยากรู้ว่าเรื่องทั้งหมดนี้คืออะไรกันแน่
ครืน!
ด้วยความคิดเดียว เรือทั้งลำก็เริ่มเร่งความเร็วขึ้นและมุ่งหน้าไปยังทางแยกนั้นทันที
และเมื่อเขาไปถึง
‘ฉู่โม่ว’ ข้างหน้าเขาก็ส่งยิ้มให้เล็กน้อย แล้วจึงก้าวเข้าไปในทางแยกแม่น้ำ ทันใดนั้น ร่างนั้นก็ห
