บวันก็ผ่านไปในพริบตา…
ในวันนี้
ฉู่โม่วใส่จิตวิญญาณเข้าไปในโลกบนฝ่ามือและพูดคุยกับเสี่ยวอู๋และนกล่าสมบัติ แต่ทันใดนั้นก็สัมผัสได้ว่ามีคนจากโลกภายนอกเข้ามาเยี่ยมเยียน
เมื่อดึงจิตวิญญาณกลับเข้ามาในร่างกาย เขาก็เห็นผู้แข็งแกร่งคนหนึ่งจากเผ่าพันธุ์นารีเดินเข้ามา
ชายหนุ่มจึงเปิดค่ายกลป้องกันในบ้านพักและต้อนรับพวกเธอเข้ามาทันที
“คุณฉู่!”
ผู้ที่เดินนำเข้ามานั้นดูสง่างามและมีพลังในขั้นครึ่งก้าวสู่มหาเทวะยุทธ์ หลังจากที่ได้เห็นฉู่โม่ว เธอก็ค่อย ๆ โค้งคำนับ
“จะสุภาพกันเกินไปแล้ว วันนี้พวกคุณมาด้วยเรื่องอะไรเหรอครับ?”
ชายหนุ่มเอ่ยถามด้วยความสงสัย
แต่ข้างในหัวใจ เขาก็คาดเดาเอาไว้แล้ว
ตั้งแต่เธอเข้ามาขอให้พวกเขารอคอยอย่างใจเย็นและเก็บทุกอย่างเป็นความลับมาหลายวัน ตอนนี้จู่ ๆ ก็กลับมาแบบนี้ บางทีทุกอย่างอาจจะพร้อมแล้วก็ได้
อย่างที่เขาคาดเอาไว้
“ครั้งนี้พวกเรามาเชิญคุณฉู่กับคุณหมัวไปที่แดนบรรพบุรุษของเผ่าพันธุ์นารีค่ะ!”
ครึ่งก้าวสู่มหาเทวะยุทธ์เผ่าพันธุ์นารีกล่าวอย่างอ่อนโยนด้วยรอยยิ้มบาง
“ตอนนี้เลยเหรอ?”
“ใช่แล้ว!”
“งั้นรอสักครู่นะ ผมจะเรียกบรรพชนหมัวมา!” ฉู่โม่วกล่าว
หลังจากนั้น เขาก็ตั้งใจจะส่งข้อความไปหาบรรพชนหมัวและเรียกเขามาที่นี่ทันที
แต่แค่เพียงคิดเช่นนั้น เขาก็ได้ยินเสียงของบรรพชนหมัวดังขึ้นในทันใด “ไม่ต้องหรอก ฉันมาแล้ว!”
เมื่อเสียงนั้นดังขึ้น ฉู่โม่วก็ยังสัมผัสไม่ได้ถึงอะไรทั้งสิ้น
แต่เม