้วยพื้นฐานพลังไร้ที่สิ้นสุด เขากดดันทั่วทั้งกลุ่มดาวกันย์และสิ่งมีชีวิตจากหลายพันเผ่าพันธุ์ ไม่ว่าจะเป็นเทียมเทพหรือมหาเทวะยุทธ์ก็ตาม!
เมื่อมองไปรอบ ๆ ก็ไม่มีใครกล้าสบตาเขาแม้แต่คนเดียว!
และแล้ว…
ฉู่โม่วก็เดินไปกว่าเก้าก้าวอย่างรวดเร็ว
หลังจากนั้น รัศมีบนร่างกายของเขาก็เพิ่มขึ้นถึงขีดสุด แสงศักดิ์สิทธิ์พลุ่งพล่านและส่องสว่างไปทั่วทั้งร่างกาย แสงแห่งดวงอาทิตย์ที่สาดออกมาเผยให้เห็นพลังแห่งกฎเกณฑ์อันทรงพลังที่อาบไปทั่วร่างกาย
เสียงศักดิ์สิทธิ์แห่งเต๋าดังกึกก้องไปพร้อมกับเสียงระฆังราวกับว่าสวรรค์และโลกกำลังเฉลิมฉลอง
พลังอันกว้างใหญ่เหนือคำบรรยายกดดันเย่เทียนจวิน ทำให้ร่างกายของเขาสั่นสะท้านและแทบจะหยุดหายใจ
และกระทั่ง…
กระทั่งเศษเสี้ยววิญญาณมังกรของเขาก็สัมผัสได้ถึงความหวาดกลัว
มันคือความกลัวที่ออกมาจากก้นบึ้งของจิตวิญญาณ มันคือความรู้สึกเมื่อถูกผู้ยิ่งใหญ่ก้มลงมองสิ่งมีชีวิตเบื้องล่าง
มันคือความรู้สึกที่ทำให้เย่เทียนจวินรู้สึกสมองชา
มังกรคือสัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์ที่ทรงพลังและสามารถทำลายทุกสิ่งในยุคโบราณได้ แต่ตัวตนนี้น่าสะพรึงกลัวจนทำให้มันต้องหวาดกลัวออกมาจากเบื้องลึกของจิตวิญญาณได้ยังไงกัน?
“อีกาสุริยันนั่นมันเป็นสิ่งมีชีวิตแบบไหนกัน?”
เย่เทียนจวินอดสงสัยเช่นนั้นไม่ได้
แม้ว่าเขาจะไม่สามารถหาคำตอบได้
แต่มันก็ไม่อาจปัดป้องความรู้สึกนั้นออกไปได้
ในสายตาของเย่เทียนจวิน ฉู่โม่วที่ค่อย ๆ เ