ึกเล็กน้อย เขาไม่อยากคิดมั่วซั่วไปเองว่าเผ่าพันธุ์มนุษย์คือบรรพบุรุษของทุกเผ่า และรูปร่างมนุษย์คือร่างที่สมบูรณ์แบบที่สุดในจักรวาล
หากเป็นเช่นนั้นก็คงไม่มีทางที่เผ่าพันธุ์มนุษย์จะเป็นแค่เผ่าพันธุ์ระดับกลางถึงล่างมาจนถึงตอนนี้แน่!
“เรื่องที่นายถาม อันที่จริง พวกเราก็เคยคิดกันมาก่อน แต่มันเป็นเรื่องยาวน่ะ ไว้ฉันจะเล่าให้ฟังตอนกลับไปแล้วกัน”
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ มหาเทวะยุทธ์ก็ลังเลเล็กน้อยและดูเหมือนจะปิดบังบางสิ่งอยู่
เมื่อเห็นดังนั้น
ฉู่โม่วก็ยิ่งสงสัยเข้าไปใหญ่
แต่เขาก็ไม่ได้ถามอะไรอีก และเก็บความสงสัยนั้นเอาไว้ในใจ
หากเป็นสิ่งที่ควรรู้ เขาก็จะได้รู้เอง ส่วนสิ่งที่ไม่ควรรู้นั้น ด้วยพลังในตอนนี้ แม้ว่าเขาจะรู้ก็คงไม่มีประโยชน์อะไร และมีแต่จะทำให้รำคาญใจมากขึ้นเท่านั้น
นอกจากนั้น มหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นยังบอกว่าจะอธิบายให้ฟังหลังจากที่กลับไปแล้ว เขาจึงไม่จำเป็นต้องรีบร้อนอะไร
เมื่อคิดได้ดังนั้น ฉู่โม่วก็เริ่มหันไปสนใจการประลองบนเวทีแทน
การประลองในขั้นเทียมเทพไม่ได้มีอะไรน่าสนใจนัก แม้ว่าพวกเขาจะเป็นเทียมเทพ แต่ในสายตาของชายหนุ่ม พวกเขาก็เป็นแค่เด็กที่ทำให้เขาสนใจไม่ได้แม้แต่น้อย
แต่ผู้มีพรสวรรค์จากหลายเผ่าพันธุ์ก็แปลกประหลาดจนทำให้ฉู่โม่วอดสงสัยไม่ได้
หนึ่งในสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นปกคลุมไปด้วยหิน มีความสูงราวสามสิบเมตร ทนทานต่อน้ำและไฟ รวมไปถึงอาวุธต่าง ๆ และยังมีร่างกายราวกับทองคำศักดิ์สิท
