พวกเขาทั้งรุนแรงและฮึกเหิม แต่เมื่อเดินทางกลับ พวกเขาก็ดูไม่มีกำลังใจเหลืออยู่แม้แต่น้อย
ทั่วทั้งเผ่าสิงห์ดำคลั่งรู้ดีว่าพันธมิตรของพวกตน เผ่ามนุษย์วิหค ได้พ่ายแพ้ไปแล้ว และเพื่อที่จะออกไปได้ พวกเขาต้องตอบตกลงสัญญาที่น่าอับอายกับเผ่าพันธุ์มนุษย์ ซึ่งเป็นค่าชดใช้ปริมาณมหาศาล
มันทำให้คนในเผ่าสิงห์ดำคลั่งไม่พอใจและกระทั่งโกรธแค้น แต่ไม่ว่าอย่างไร ช่องว่างระหว่างพละกำลังของทั้งสองก็ยังคงอยู่ และไม่ว่าจะโกรธเกรี้ยวเพียงใด พวกเขาก็ทำได้แค่ทำใจยอมรับเท่านั้น
ไม่เช่นนั้น
ก็ไม่มีใครสามารถรับผลที่ตามมาได้!
หลังจากที่เผ่าสิงห์ดำคลั่งถอนกำลังไป กองทัพเผ่าพันธุ์มนุษย์เองก็เริ่มถอยทัพเช่นกัน
แต่เพื่อที่จะฟื้นฟูเมืองหลังจากสงครามและป้องกันไม่ให้เผ่าสิงห์ดำคลั่งกลับมาอีก แม้ว่าจะมีโอกาสน้อยมาก พวกเขาก็ยังจำเป็นต้องคุ้มกันพื้นที่เอาไว้ เผ่าพันธุ์มนุษย์จึงมอบหน้าที่ให้มหาเทวะยุทธ์สองคนอยู่ที่ดาราจักรเมฆาสวรรค์ รวมถึงกองกำลังอีกหลายหมื่นคน
ส่วนมหาเทวะยุทธ์และกองกำลังที่เหลือทั้งหมดเดินทางกลับไปยังทางช้างเผือกและกาแล็กซีเดิมด้วยความกระตือรือร้นบนเรือรบโบราณ
ระหว่างการเดินทางนั้นรวดเร็วทีเดียว แต่เมื่อเดินทางมาถึง เรือรบก็ไม่ต้องรีบร้อนอีกต่อไป ทุกคนค่อย ๆ เดินลงมาตามทาง ใครก็ตามที่เดินผ่านอาณาเขตของเผ่าพันธุ์มนุษย์จะได้รับงานเฉลิมฉลองต้อนรับอย่างยิ่งใหญ่ มนุษย์นับไม่ถ้วนเข้ามาพูดคุยและเฉลิมฉลองการกลับ
