ต้องบอกเลยว่า เผ่าพันธุ์มนุษย์ของแกโชคดีจริง ๆ… ในเวลาแค่ล้านปี พัฒนามาได้ขนาดนี้ก็ถือว่าเป็นปาฏิหาริย์แล้ว แม้แต่เหล่าตัวตนระดับเทพเจ้าก็ยังปรากฏตัวขึ้นอย่างไร้ที่สิ้นสุด!”
“ในตอนแรก มั่วฉางเซิงนำพาเผ่าพันธุ์มนุษย์ออกมาสู่อวกาศและก่อตั้งรากฐานได้ หลังจากนั้น แก ปู้เมี่ยก็ปรากฏตัวขึ้นในอวกาศ และนำพาความรุ่งเรืองมาให้เผ่าพันธุ์มนุษย์ ตอนนี้… พวกแกยังมีสุดยอดพรสวรรค์อย่างฉู่โม่วอีก… ทำไมพระเจ้าถึงรักเผ่าพันธุ์มนุษย์ของแกนักล่ะ!”
ท้ายที่สุด น้ำเสียงของเขาก็แหบห้าวขึ้น มันเต็มไปด้วยความสิ้นหวังและไม่เต็มใจ
“คราวนี้ ฉันรวมกำลังกับเผ่าสิงห์ดำคลั่งมาโจมตีเผ่าพันธุ์มนุษย์ของแก เพื่อโจมตีจุดอ่อนและไม่ให้พัฒนาการของพวกแกเร็วเกินไป เพราะแบบนั้น เผ่าพันธุ์มนุษย์วิหคของฉันถึงส่งทุกคนมา รวมถึงมหาเทวะยุทธ์ทั้งหมดสิบแปดคนด้วย ทำให้ฉันคิดว่ามันจะเป็นเรื่องง่าย ๆ แต่พอถูกแกกับมหาเทวะยุทธ์อีกสามคนหยุดเอาไว้ มันก็เกิดความคาดหมายของฉันจริง ๆ!”
“แต่… มันก็ทำให้ฉันอยากทำลายเผ่าพันธุ์มนุษย์ของแกมากกว่าเดิม!”
“ฉันรู้ว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือถอยทัพ ไม่อย่างนั้น ถ้ายังสู้ต่อไปก็จะไม่ได้อะไรนอกจากความเสียหายเพิ่มเติม แต่ความเร็วในการพัฒนาของเผ่าพันธุ์มนุษย์มันจะเร็วเกินไปแล้ว!”
“เร็วจนแค่คิดก็ทำให้ฉันรู้สึกกลัวแล้ว!”
“ตอนนี้พวกเรายังมีกำลังต่อสู้ แต่ถ้าก้าวถอยหลังไปวันนี้และให้เวลาพวกแกได้เติบโต ถึงตอน
