สาหัสและไม่สามารถฟื้นฟูได้ทัน เมื่ออาการบาดเจ็บสะสมกัน มันก็จะก่อให้เกิดความเสียหายต่อพื้นฐานพลัง และมหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหคเหล่านี้ก็เช่นกัน
พวกเขามาถึงจุดอันตรายแล้ว…
ถ้าไม่สามารถหนีออกไปจากการต่อสู้เพื่อฟื้นฟูบาดแผลได้ แม้ว่าจะหนีมาจากสนามรบได้ พละกำลังก็จะอ่อนแอลงมหาศาล
ผู้อาวุโสใหญ่แห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์วิหคเข้าใจเรื่องนี้ดี
เขาจึงไปรวมตัวกับมหาเทวะยุทธ์คนอื่น ๆ ที่ยังไม่ได้รับบาดเจ็บเพื่อยื้อเวลาเจ้าหอปู้เมี่ยและให้เหล่ามหาเทวะยุทธ์ที่ได้รับบาดเจ็บมีเวลาพักหายใจ
แต่มหาเทวะยุทธ์ปู้เมี่ยก็จะไม่ให้โอกาสนั้นกับพวกเขาแน่
พลังศักดิ์สิทธิ์อันหนาแน่นไร้พลุ่งพล่านอย่างไร้ที่สิ้นสุด มันโจมตีเหล่ามหาเทวะยุทธ์ที่ได้รับบาดเจ็บอย่างบ้าคลั่ง พวกเขาจึงได้รับบาดเจ็บหนักยิ่งกว่าเก่าก่อนที่จะได้ออกไปจากการต่อสู้
ตูม!
ห้วงอากาศสั่นสะท้านและดวงดาวระเบิดกระจาย
การต่อสู้ระหว่างมหาเทวะยุทธ์นั้นสามารถทำลายห้วงอวกาศได้ ดวงดาวนับไม่ถ้วนระเบิดออก พื้นที่โดยรอบปกคลุมไปด้วยพลังกฎเกณฑ์ และมีบรรยากาศสังหารอันรุนแรงที่เปลี่ยนจักรวาลให้กลายเป็นสถานที่อันน่าสิ้นหวัง
ห่างไกลออกไป…
สายตาของฉู่โม่วจับจ้องไปยังการต่อสู้นั้น ขณะที่มองดูทุกการเคลื่อนไหวของมหาเทวะยุทธ์ปู้เมี่ย ความตกตะลึงในสายตาของเขาก็มีแต่จะเข้มข้นมากขึ้นและมากขึ้น
เป็นเวลาหลายวันแล้วตั้งแต่การระเบิดพลังของเจ้าหอปู้เมี่ย
แต่เจ้าหอก็ยังไม่มีทีท่าว่
