ี่มันเฉินหลงตัวจริง เขาทำลายห้วงอากาศด้วยกำปั้นได้!”
“น่ากลัวจริง ๆ!”
ฉู่โม่วเบิกตากว้างและมีพายุโหมกระหน่ำอยู่ในจิตใจ
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นผู้แข็งแกร่งเอาชนะศัตรูด้วยพลังกายล้วน ๆ แบบนี้ และเส้นทางในการกลายเป็นมังกรเช่นนี้ก็น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก แม้กระทั่งในสายตาของฉู่โม่วก็ตาม
“ถึงฉันจะมีพื้นฐานลึกซึ้งและฝึกพื้นฐานร่างกายครบเก้าครั้งแล้ว ทำให้พลังกายของฉันสูงกว่าคนอื่น ๆ มาก แต่พอเปรียบเทียบกับเจ้าหอปู้เมี่ยแล้ว ถ้าไม่ใช้พลังเหนือธรรมชาติกับพลังของยุทธภัณฑ์วิญญาณ ฉันคงสู้เขาไม่ได้เลยสักนิด!”
“ไม่คิดเลยจริง ๆ ว่าแค่พลังกายอย่างเดียวจะแข็งแกร่งได้ขนาดนี้!”
ฉู่โม่วได้เปิดหูเปิดตาในวันนี้ และมันทำให้เขาต้องตกตะลึง
แต่แล้วก็มีความสุขระเบิดขึ้นมาในหัวใจ
“เส้นทางแห่งพลังกายนี่น่าสะพรึงกลัวจริง ๆ แปลว่ามันมีศักยภาพที่จะพัฒนาได้สูงสินะ!”
“เส้นทางแบบนี้ต้องลำบากยากเข็ญแน่นอน!”
“แต่… ตอนที่เพิ่งจะก้าวเข้าสู่ขั้นเทียมเทพ ฉันฝึกฝนพื้นฐานกายเนื้อเก้าครั้งสำเร็จแล้ว และฉันยังมีพื้นฐานที่ลึกซึ้งด้วย อีกอย่าง ฉันยังมีวิชาสวรรค์อมตะด้วย ถ้าอยากไปทิศทางนั้นก็อาจจะสำเร็จก็ได้!”
เมื่อคิดได้ดังนั้น ชายหนุ่มก็ตาลุกเป็นประกาย
แม้ว่าเขาจะเคยคิดเรื่องการฝึกฝนวิชาสวรรค์อมตะมาก่อน และกระทั่งให้ความสำคัญไม่น้อย เขาก็ไม่ได้ใส่ใจมันเป็นเรื่องหลัก หากเปรียบเทียบกันแล้ว มันยังไม่สำคัญเท่ากระบวนท่าลับแสงสวร