มเร้นลับ มีเพียงผู้ที่เข้าใจในสุดยอดความลึกซึ้งของค่ายกลและมีพละกำลังที่ลึกซึ้งมากพอเท่านั้นถึงจะใช้งานมันได้
ตอนนี้…
ด้วยผู้อาวุโสใหญ่เผ่ามนุษย์วิหคที่ใจกลางคา่ยกลขนาดใหญ่ ประกอบกับเลือดและพลังปราณของมหาเทวะยุทธ์สิบคน พลังของมันก็แข็งแกร่งจนสามารถสังหารสุดยอดพลังได้และน่าสะพรึงกลัวไร้ที่เปรียบ
“ปู้เมี่ย คราวนี้แกต้องตายแน่นอน!”
คำพูดของผู้อาวุโสเผ่ามนุษย์วิหคดังกึกก้องไปทั่วอวกาศและเต็มไปด้วยเจตสังหารไร้ที่สิ้นสุด
“ค่ายกลเล็ก ๆ นี่จะจับฉันไว้ ๆ ได้ยังไงกัน?”
มหาเทวะยุทธ์ปู้เมี่ยไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย
เขากลับยืนอยู่ในอวกาศที่เดิมด้วยแสงสีทองทั่วร่างกาย จากนั้นจึงต่อยออกมา กำปั้นขนาดใหญ่ที่กว้างขวางราวกับท้องทะเลนั้นทำให้ห้วงอวกาศต้องสั่นสะเทือน
แต่…
เมื่อหมัดนั้นโจมตีไปที่ค่ายกล มันก็สร้างได้แค่รอยกระเพื่อมและไม่เกิดรอยแตกแม้แต่น้อย
“มหาเทวะยุทธ์ปู้เมี่ย นี่คือค่ายกลสังหารเทพ มันมีต้นแบบมาจากค่ายกลแปลกประหลาดในยุคโบราณ แม้แต่มหาเทวะยุทธ์ก็ต้องพ่ายแพ้ถ้าติดอยู่ข้างใน ตอนนี้ ฉันกับมหาเทวะยุทธ์คนอื่น ๆ สร้างค่ายกลสังหารนี่ขึ้นมาแล้ว แกไม่มีทางรอดไปได้แน่นอน!”
ผู้อาวุโสใหญ่แห่งเผ่ามนุษย์วิหคตะโกนลั่นอย่างได้ใจ “พอฉันฆ่าแกได้ ฉันก็จะเดินหน้าทำลายเผ่าพันธุ์มนุษย์ของแกเป็นอย่างต่อไป!”
เมื่อพูดจบ สีหน้าของเขาก็เย็นยะเยือกขึ้นในทันใด เลือดและพลังปราณในร่างกายของเขาพลุ่งพล่าน จังหวะเต๋าไร้ที่สิ้
