นมองจักรวาลไกลออกไป
เขามองเห็นระฆังทองแดงที่ลอยอยู่กลางอวกาศ อีกาทองคำสามขาที่อาบไปด้วยเปลวเพลิงกระพือปีกไปมา ลำแสงและเปลวเพลิงแพร่กระจายอยู่ทั่วผืนฟ้า และแสงศักดิ์สิทธิ์ไร้ที่เปรียบพุ่งผ่านไปกลายเป็นดวงดาวในอวกาศ
‘ทำไม… ผู้แข็งแกร่งแบบนี้ถึงไม่เกิดมาในเผ่ามนุษย์วิหคของฉันนะ?’
ความคิดนี้ปรากฏขึ้นในใจของเขา ก่อนที่จะหมดสติและจางหายไปในที่สุด
เสียงระฆังยังคงดังสนั่น
หลังจากผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมงมันจึงค่อย ๆ สงบลง แล้วจึงใช้เวลาอีกสักพักก่อนที่จะสลายไปจนหมด
เมื่อแสงศักดิ์สิทธิ์และคลื่นเสียงทั้งหมดจางหายไป หากเงยหน้าขึ้นมองทั่วทั้งอวกาศก็จะเห็นว่าภายในรัศมีหลายสิบล้านกิโลเมตร มันได้กลายเป็นดินแดนแห่งความโกลาหลไปแล้ว
แถบดาวเคราะห์น้อยและเหล่าดวงดาว รวมไปถึงผู้ปลุกพลังเผ่ามนุษย์วิหคหลายหมื่นคนที่เข้ามาบุกรุกนั้นไม่เหลืออยู่อีกแล้ว
ราวกับว่าทั้งหมดหายวับไปทั้งอย่างนั้น!
