วะยุทธ์ปู้เมี่ย ฉันไม่คิดเลยว่าแกจะกลับมาด้วย!”
ในตอนนั้นเอง ในหมู่มหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหค ร่างหนึ่งก็เอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงดังกึกก้องราวกับสายฟ้าฟาด แต่ฉู่โม่วก็รู้สึกคุ้นเคยกับเสียงนั้น หลังจากที่คิดให้ดี เขาก็จำได้ว่าอีกฝ่ายคือคนที่เขาเคยเห็นมาก่อน ผู้อาวุโสหลักแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์วิหคนั่นเอง!
“ฉันอยู่ข้างนอกจนเบื่อแล้ว ก็เลยกลับมาน่ะ”
มหาเทวะยุทธ์ปู้เมี่ยกล่าว เขาดูอัธยาศัยดีราวกับผู้ส่งสาส์นในชุดสีเขียว
“แกไม่น่ากลับมาตอนนี้เลย!”
ผู้อาวุโสหลักแห่งเผ่ามนุษย์วิหคส่ายหน้าและกล่าว “เพราะถึงแกจะกลับมา ก็เปลี่ยนแปลงความจริงที่ว่าแกจะต้องตายไปพร้อมกับเผ่าพันธุ์มนุษย์ไม่ได้หรอก!”
“ตายเหรอ?”
มหาเทวะยุทธ์ปู้เมี่ยพึมพำ แล้วจึงหัวเราะเสียงดังลั่น “แค่รอเฉย ๆ แล้วยังอยากจะทำลายเผ่าพันธุ์มนุษย์และฆ่าฉันอีกเหรอ?!”
แม้ว่าเขาจะยิ้มกว้าง แต่คำพูดเต็มไปด้วยความประชดประชันและเหยียดหยาม
การกระทำนี้ทำให้บรรพบุรุษขั้นมหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหคมากมายโกรธเกรี้ยวทันที แสงศักดิ์สิทธิ์จากแต่ละร่างสว่างไสวยิ่งขึ้นราวกับว่ามันกำลังจะทำลายโลกทั้งใบ
“ฉันละไม่อยากจะพูด เผ่าพันธุ์มนุษย์วิหคของฉันมีมหาเทวะยุทธ์สิบแปดคน แต่พวกแกมีแค่สามคน ถึงพวกแกจะฆ่ามหาเทวะยุทธ์ไม่ได้ แต่จะต้านทานเลือดและพลังของมหาเทวะยุทธ์สิบแปดคนได้ยังไงล่ะ?!”
“มหาเทวะยุทธ์ปู้เมี่ย ฉันจะให้โอกาสสุดท้าย ถ้าแกยอมถอยไป ฉันจะยอมให้รอดชีวิตกลั
