ำบาก ทุกคนมีโอกาสตายได้ทุกเมื่อ”
“แต่…”
เมื่อพูดมาถึงตรงนี้ เขาก็หรี่ตามองผู้ปลุกพลังทุกคนโดยรอบ แล้วจึงกล่าวอย่างเคร่งขรึม “ฉันได้ยินมาว่าหอสัจธรรมเป็นองค์กรที่มีไว้เพื่อการต่อสู้และสังหาร ทุกคนที่เข้ามาที่นี่ได้คือผู้ปลุกพลังที่มีพลังต่อสู้โดดเด่นยิ่งกว่าคนอื่น ๆ ฉันเลยอยากจะถามทุกคนว่า ถ้าเผชิญหน้ากับศัตรูที่มากกว่าตัวเองหลายร้อยหรือหลายพันเท่า จะกลัวไหม?”
“ไม่!”
ผู้ปลุกพลังมากกว่าสามร้อยคนตะโกนอย่างพร้อมเพรียงกัน น้ำเสียงดังสนั่นและกึกก้องไปทั่ว
“ดีมาก!”
ฉู่โม่วพยักหน้าเบา ๆ แต่แล้วเขาก็เปลี่ยนเรื่องและตะโกนลั่น “ใครบอกฉันได้บ้างว่าทำไมไม่กลัว?”
เมื่อเขาพูดจบ
ทุกคนก็เงียบกริบ
ชายหนุ่มจึงชี้ไปยังทูตนักรบที่ยืนอยู่ด้านหน้าและมีพละกำลังอยู่ในขั้นเทวะยุทธ์ “บอกฉันมาสิ ทำไมถึงไม่กลัว?”
ทูตนักรบคนนั้นสวมใส่ชุดเกราะสีทองและถือหอกทองแดงไว้ในมือ เขาดูยิ่งใหญ่และเต็มไปด้วยพลังมหาศาลราวกับเทพสงครามตัวเป็น ๆ
ในตอนนี้ เขาก้าวออกมาข้างหน้าและกล่าวอย่างหนักแน่นและภาคภูมิ “ท่านผู้ดูแล ผมมีสองเหตุผล!”
“ว่ามา!”
“หนึ่ง ในฐานะผู้ปลุกพลังของเผ่าพันธุ์มนุษย์ เพื่อปกป้องดินแดนและเปิดชายแดน ผมจะไม่เสียดายแม้แต่ชีวิต! อย่างที่สอง ในฐานะความภาคภูมิใจแห่งสวรรค์ ผมมีพละกำลังของตัวเอง แม้จะเผชิญหน้ากับกี่พันคนก็ต้องไม่เกรงกลัว!”
ทูตนักรบกล่าวเสียงดังฟังชัด
“พูดได้ดีมาก!”
“ปกป้องดินแดนและเปิดชายแดนเพื่อเผ่า
