นักรบที่ฉู่โม่วชี้ก่อนหน้านี้ หลูชวน เอ่ยขึ้นในทันใด
“มีอะไรเหรอ?”
ฉู่โม่วเอ่ยถาม
เขาลังเลเล็กน้อย แต่หลังจากที่ครุ่นคิด เขาก็ยังตัดสินใจกัดฟันพูดออกมา “ผมอยากจะขอประลองเพื่อดูช่องว่างระหว่างพลังของผมกับคุณ!”
ทันทีที่เขาพูดเช่นนั้นออกมา
ผู้ปลุกพลังทุกคนก็ต้องตะลึงงันไปครู่หนึ่ง
“หลูชวน พูดเรื่องอะไรกัน? กล้าทำตัวอวดดีต่อหน้าผู้ดูแลฉู่แล้วยังไม่ยอมถอยอีก!”
แล้วรองผู้ดูแลก็ตะโกนเสียงดังลั่น
หลูชวนรู้ว่าเขาคนนั้นคือเมิ่งล่าง เขาจึงเตรียมตัวรับความผิด
“ไม่มีปัญหา!”
แต่ในตอนนั้นเอง ฉู่โม่วก็โบกมือปัดเป็นสัญญาณว่าเขาไม่ว่าอะไร
แล้วเมื่อเห็นความตื่นเต้นในสายตาของผู้คนมากมาย เขาก็หัวเราะออกมาและกล่าว “ดูเหมือนว่าทุกคนจะอยากเห็นพลังของฉันสินะ ถ้าอย่างนั้น… หลูชวน ฉันยอมรับคำท้า!”
“ขอบคุณท่านผู้ดูแล!”
หลูชวนอดเผยสีหน้าประหลาดใจออกมาไม่ได้
เขาเคยคิดว่าคำขอนี้จะต้องถูกปฏิเสธเป็นแน่ และเขาคงจะต้องโดนลงโทษเสียด้วยซ้ำ และตอนนี้ก็กำลังเผชิญหน้ากับสงคราม ทำให้กองทัพเสียกำลังใจมากแล้ว
แต่ผู้ดูแลฉู่กลับตอบตกลงจริง ๆ!
มันทำให้เขาประหลาดใจมาก
แต่ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นก็คือจิตวิญญาณต่อสู้!
ทูตนักรบมากมายถอยออกมาคนแล้วคนเล่าเพื่อขยายพื้นที่ให้ฉู่โม่วและหลูชวนต่อสู้กัน
พวกเขาต่างก็จ้องมองฉู่โม่วด้วยความตื่นเต้นและความสงสัยในดวงตา
ตำแหน่งความภาคภูมิใจอันดับหนึ่งแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์ของฉู่โม่วนั้นเป็นที่เลื่อง
