าดนี้ เขาต้านทานกระบี่ของฉู่โม่วไม่ได้แม้แต่ครั้งเดียว!
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเห็นสีหน้าใจเย็นและท่าทีสุขุมของผู้ดูแลฉู่แล้ว เห็นได้ชัดว่ากระบี่นั้นไม่ใช่พละกำลังทั้งหมดของเขา ช่องว่างเช่นนี้ทำให้เขารู้สึกราวกับว่าร่วงลงไปในหมู่เมฆ และความเข้มแข็งในจิตใจของเขาก็แทบจะพังทลายลง
แต่โชคยังดี
เขาตั้งใจที่จะศึกษาพละกำลังของฉู่โม่วมาตลอด เขาจึงปรับความคิดได้อย่างรวดเร็ว
“พลังของคุณน่าอัศจรรย์จริง ๆ เหนือกว่าที่คนทั่วไปจะหยั่งถึงได้!”
“ผมแพ้แล้ว!”
เขายอมรับความพ่ายแพ้ทันที
“กลับเข้าไปได้!”
ฉู่โม่วยิ้มและกล่าวเสียงดังฟังชัด
หลูชวนบินกลับลงไปยังจัตุรัส ในขณะที่ผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ ที่มองดูอยู่ยังไม่หายตกตะลึงเสียด้วยซ้ำ
สิ่งที่พวกเขาเห็นคือ
หลูชวนผู้อยู่ในขั้นเทวะยุทธ์ระดับปลาย เขาต่อสู้กับโลกภายนอกมาหลายพันปีและมีประสบการณ์การฆ่ามหาศาลจนเอาชนะเทวะยุทธ์ระดับสูงสุดมาแล้ว แต่เขากลับแพ้ให้ผู้ดูแลฉู่โดยที่ยังไม่ถูกโจมตีด้วยซ้ำงั้นเหรอ?
เทวะยุทธ์มีพละกำลังถึงขนาดนี้จริง ๆ เหรอ?
ผู้คนมากมายสับสนจนเกิดความโกลาหลขึ้น
เดิมที พวกเขาตั้งใจว่าจะได้เห็นการต่อสู้ระหว่างพยัคฆ์และมังกร และไม่คาดคิดว่ามันจะจบลงเร็วขนาดนี้
“พลังของผู้ดูแลฉู่น่ากลัวจริง ๆ!”
“พลังของกระบี่นั้น แม้แต่เทวะยุทธ์ระดับสูงสุดก็รับไม่ไหว!”
“นี่แค่ขั้นเทวะยุทธ์เอง ถ้าผู้ดูแลฉู่เข้าสู่ขั้นครึ่งก้าวสู่มหาเทวะยุทธ์แล้วเขาจะแข็งแกร่งขนาดไหนกั
