บทที่ 666 เดินไปตามเส้นทางแห่งความไร้เทียมทานและพิชิตศัตรูทุกคนบนโลก!
ตูม! ตูม! ตูม!
สายฟ้าขนาดมหึมายังคงฟาดลงมาอย่างต่อเนื่อง
ยิ่งผ่าลงมันก็ยิ่งน่าสะพรึงกลัวยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับทางช้างเผือกที่พุ่งเข้าไปหาร่างกายของฉู่โม่ว
แต่แท้จริงแล้ว
สายฟ้าเช่นนี้ทำอะไรชายหนุ่มไม่ได้เลยสักนิด
ในตอนนี้ เขาอาบไปด้วยแสงสายฟ้าไร้ที่สิ้นสุด ทั้งร่างกายพลุ่งพล่านไปด้วยเลือดและพลังปราณ แสงศักดิ์สิทธิ์ส่องสว่างไสวและรัศมีอันยิ่งใหญ่แพร่กระจายออกไปทั่วทุกหนแห่ง แม้ว่าสายฟ้าเหล่านั้นจะโจมตีและชำระล้างร่างกาย เขาก็ไม่มีท่าทีเจ็บปวดแม้แต่น้อย
ในสถานการณ์เช่นนี้
เป็นเวลากว่าครึ่งชั่วโมงกว่าสายฟ้าเหล่านั้นจะค่อย ๆ จางหายไป
แต่ฉู่โม่วผู้ถูกชำระล้างภายใต้สายฟ้านั้น พละกำลังของเขาพัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดด และระดับขั้นของเขาก็มั่นคงยิ่งขึ้น
ฟิ้ว…
สายลมพัดพา
เมฆหายนะจางหายไปจนหมด ทำให้ท้องฟ้าและผืนโลกเริ่มสว่างขึ้นอีกครั้ง
ฉู่โม่วค่อย ๆ ลดตัวลงมาจากกลางอากาศ ร่างกายของเขาผสานไปด้วยกฎเกณฑ์ไร้ที่สิ้นสุด ทำให้เขาดูยิ่งใหญ่ราวกับเทพเจ้า สายตาของเขาดูล้ำลึกและผสานไปด้วยอักขระลึกลับจากกายาทวิเนตร ทำให้ดูลึกลับอย่างถึงที่สุด
และรัศมีของเขาก็ทรงพลังยิ่งกว่าก่อนที่จะเข้าสู่ขั้นเทียมเทพมาก!
หากก่อนหน้านี้พละกำลังของฉู่โม่วหนาแน่นเท่ากับดวงดาว ตอนนี้มันก็กว้างใหญ่ราวกับกาแล็กซีจนไม่อาจวัดขอบเขตได้!
“จบแล้ว!”
“คุณฉู่รอดจาก
