ผู้ปลุกพลังราวเทพเจ้าที่ปกคลุมไปด้วยเปลวเพลิงไร้ที่สิ้นสุดฉีกเป็นชิ้น ๆ ด้วยสองมือ
มันทรงพลังมาก!
“เขาเป็นใครกัน แล้วทำไมถึงน่าสะพรึงกลัวได้ขนาดนี้!” ผู้ปลุกพลังคนหนึ่งกล่าวเสียงหลง
“น่ากลัว!”
ห่างไกลออกไป ผู้ปลุกพลังคนหนึ่งพึมพำขึ้นมา “เขาทำลายได้แม้แต่สายฟ้านั่น ถ้าเป็นฉันคงต้องตายแน่!”
“คิดว่าผู้ปลุกพลังคนนั้นคุ้น ๆ ไหม?”
ในตอนนั้นเอง ผู้ปลุกพลังหนุ่มคนหนึ่งพลันขมวดคิ้วและกล่าวด้วยสีหน้าครุ่นคิด
ทันทีที่เขาพูดออกมา ทุกคนก็ตะลึงงัน
“ใช่ ๆ ฉันรู้สึกเหมือนเคยเห็นเขาที่ไหนมาก่อน!”
“ใช่แล้ว ฉันก็เหมือนกัน!”
“เดี๋ยวก่อน… ฉันจำได้แล้ว! นั่นความภาคภูมิใจอันดับหนึ่งของเผ่าพันธุ์มนุษย์ ฉู่โม่ว ไม่ใช่เหรอ?!”
“คุณฉู่เหรอ?”
“เป็นเขาจริง ๆ ด้วย!”
ท้ายที่สุด ทุกคนก็จำเขาได้และอุทานออกมา
และเมื่อเขาพูดออกมา บทสนทนาของฝูงชนก็ร้อนระอุขึ้นจนถึงขีดสุด
“คุณฉู่โม่วเหรอ? เป็นไปไม่ได้!”
“คุณฉู่แข็งแกร่งขนาดนี้เลยเหรอ?”
“ว่ากันว่าเขาเป็นแค่เทียมเทพไม่ใช่เหรอ? ถึงจะมีพรสวรรค์ที่ทรงพลังเขาก็ไม่มีทางมาถึงขั้นนี้ได้หรอก!”
“มีอะไรเป็นไปไม่ได้ด้วยเหรอ? ดูให้ดีสิ ถึงคนที่ทำลายสายฟ้านั้นด้วยมือเปล่าจะดูยิ่งใหญ่มาก แต่เขาก็มีรูปร่างหน้าตาและท่าทางไม่ต่างจากคุณฉู่เลยไม่ใช่เหรอ?”
“ใช่แล้ว! ก่อนหน้านี้ฉันเคยเห็นคุณฉู่จากไกล ๆ ฉันมั่นใจว่านั่นคือคุณฉู่แน่!”
“ถ้าเป็นเขาจริง ๆ ก็จะน่ากลัวเกินไปแล้ว!”
“ใช่! นอกจากจะมีพ
