วะบรรพกาล!!”
“นี่มันช่าง…”
เขาพึมพำอย่างกระสับกระส่าย เขาอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ไม่รู้ว่าจะพูดออกมาอย่างไร หลังจากที่ลังเลอยู่เป็นเวลานาน ในที่สุดเขาก็เค้นประโยคต่อไปออกมาได้ “ยุคโบราณกลับมาเฉิดฉาย! โลกจะต้องตกตะลึง!”
แม้กระทั่งหัวใจและสายตาของบรรพชนหมัวในตอนนี้ก็ยังเหลือเพียงแค่คำพูดสองคำเท่านั้น
…
นอกจากความตื่นเต้นของเหล่าบรรพชนในตำหนักบรรพชนแล้ว
ข้างในห้องเงียบสงบในตอนนี้
เมื่อเพลิงเทวะบรรพกาลปรากฏขึ้น ฉู่โม่วก็เผยสีหน้าพึงพอใจออกมาในที่สุด
หลังจากนั้น
เขาก็เคลื่อนไหวโดยไม่ลังเล เปลวเพลิงนั้นเคลื่อนเข้ามาหาเขาอย่างเชื่อฟัง ห้อมล้อมฉู่โม่วเอาไว้ แล้วจึงกลับกลายเป็นลำแสงที่พุ่งเข้าไปในร่างกายของฉู่โม่ว
ครืน!
ด้วยเพลิงเทวะที่เข้าไปในร่างกาย รัศมีของฉู่โม่วก็ทะยานสูงขึ้นอย่างมั่นคง ทุกสิ่งสมบูรณ์แบบ ผสานรวมกันเป็นหนึ่ง และก้าวเข้าสู่ขั้นเทวะยุทธ์!
ครืน!
เมื่อเพลิงเทวะเข้าไปในร่างกายและผสานเข้ากับฉู่โม่วโดยสมบูรณ์ ท้องฟ้าก็คลุ้มคลั่งและมีก้อนเมฆสีดำเข้ามารวมตัวกันปกคลุมพื้นที่กว่าหลายพันกิโลเมตร
พายุฟ้าคะนองที่เต็มไปด้วยรัศมีทำลายล้างก่อตัวขึ้นนับไม่ถ้วน
นี่คือสวรรค์และโลก
เมื่อสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของเพลิงเทวะบรรพกาลที่ไม่ควรจะมีตัวตนอยู่ สวรรค์ก็ต้องการที่จะทำลายสิ่งต้องห้ามนั้น
เปรี้ยง!
สายฟ้าพลันฟาดลงมาบนพื้นดิน
สายฟ้านั้นเป็นสีทองอร่ามและเป็นสายฟ้าทำลายล้างโลกแห่งเทพเจ้า มั
