บทที่ 659 หินหมึกพิลึก และ เริ่มฝึกฝน
“คราวนี้นายเจอสมบัติที่มีค่าขนาดนี้สำหรับเผ่าพันธุ์มนุษย์ ถือว่าเป็นผลงานครั้งยิ่งใหญ่เลยละ!”
“แน่นอนว่านายจะได้รับรางวัลจากระบบแต้มด้วย ถ้าอยากได้อะไรก็บอกมาเลย ถึงเผ่าพันธุ์มนุษย์ไม่มี ฉันก็จะหามาให้!”
บรรพชนหมัวรับประตูสวรรค์แห่งการพิพากษาไป แล้วจึงหันไปพูดกับฉู่โม่วด้วยรอยยิ้ม
เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น
ชายหนุ่มก็ดีใจจนเนื้อเต้น
เขายอมเสี่ยงเพื่อนำประตูสวรรค์แห่งการพิพากษากลับมา และถือว่าเป็นผลงานครั้งยิ่งใหญ่สำหรับเผ่าพันธุ์มนุษย์ ในขณะเดียวกัน เขาก็สามารถแลกเปลี่ยนทรัพยากรในการฝึกฝนที่จำเป็นได้ เมื่อได้ยินสิ่งที่บรรพชนหมัวพูด เขาก็กล่าวโดยไม่ลังเล “บรรพชนหมัวคงรู้อยู่แล้วว่าผมมีพรสวรรค์ห้วงเวลา ตอนนี้ผมกำลังจะก้าวเข้าสู่ขั้นเทวะยุทธ์ แต่การศึกษาความหมายอันลึกซึ้งของพรสวรรค์ห้วงเวลายังไม่สูงพอ ผมเลยอยากได้สมบัติหายากที่เสริมความเข้าใจของกาลเวลาน่ะ!”
“สมบัติหายากที่เกี่ยวกับความหมายอันลึกซึ้งแห่งกาลเวลาเหรอ?”
บรรพชนหมัวขมวดคิ้ว “สมบัติหายากแบบนั้น แม้แต่ในตำหนักบรรพชนเองก็หาเจอไม่มาก”
เมื่อได้ยินดังนั้น ฉู่โม่วก็เผยสีหน้าผิดหวังออกมา
“แต่…”
ในตอนนั้นเอง เขาก็ได้ยินบรรพชนหมัวเอ่ยขึ้น “ตอนที่เดินทางไปในอวกาศ ฉันเคยได้สมบัติจำนวนหนึ่งมาจากสถานที่ต้องห้าม ในสมบัติเหล่านั้นมีสมบัติที่เกี่ยวข้องกับกาลเวลาอยู่ด้วย น่าจะช่วยอะไรนายได้บ้าง”
ระหว่างที
