ห้ผู้ปลุกพลังมากมายที่เฝ้าดูอยู่ต้องตะลึงงัน!
และหลังจากที่มั่วชูตะลึงงันไป หัวใจของเขาก็เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว!
ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า…
การที่ฉู่โม่วหยุดปราณกระบี่ของเขาเอาไว้ได้ทำให้มั่วชูตกตะลึงอย่างหนัก เมื่อได้รู้ว่าอีกฝ่ายมีความสามารถพอที่จะเย่อหยิ่งเช่นนั้น แต่เขาก็ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าแม้การต่อสู้จะยังไม่จบลง อีกฝ่ายก็แค่ฟันกระบี่ออกมาและกลับไปนั่งที่เดิมทั้งอย่างนั้น
นั่นหมายความว่า
ในสายตาของคู่ต่อสู้ เขาไม่สามารถป้องกันการโจมตีกระบี่นี้ได้เลยงั้นเหรอ?
แน่นอน!
พลังของกระบี่ที่ฉู่โม่วฟันออกมานั้นแข็งแกร่ง แต่มั่วชูเป็นใครกัน?
ศิษย์สายหลักแห่งสำนักกระบี่ผ่าสวรรค์หนึ่งในสามสิบหกสำนักศักดิ์สิทธิ์ เขาคือมือกระบี่ที่สามารถสังหารมหาเทวะยุทธ์ได้!
แต่อีกฝ่ายก็ยังกล้าดูถูกเขาและทำให้เขาต้องอับอายเช่นนี้!
“อวดดี!”
“อวดดีจริง ๆ!”
“ถ้าอย่างนั้น… ฉันจะให้นายได้เห็นพลังที่แท้จริงของฉัน!”
มั่วชูคำรามอย่างฉุนเฉียว ยกกระบี่ในมือขึ้น และฟันลงมายังฉู่โม่ว เพราะฟันด้วยความโมโห พลังของกระบี่นี้จึงน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเก่า และยาวกว่าหลายร้อยเมตร ปราณกระบี่ส่องสว่างราวกับดวงอาทิตย์ เจตสังหารข้างในนั้นรุนแรงราวกับว่าสามารถฟันท้องฟ้าและผืนดินได้
เห็นได้ชัดว่า…
นี่คือการพยายามสุดความสามารถของมั่วชู!
เขาตั้งใจจะใช้พลังทั้งหมดทำให้ผู้ปลุกพลังตรงหน้ารู้ว่ามั่วชูผู้เป็นความภาคภูมิใจแห่งสวรรค์คนนี้นั้นไม
