ปมาและไม่สนใจฉู่โม่วอีกต่อไป
อย่างไรแล้ว การต่อสู้ก็จบสิ้นลงเป็นที่เรียบร้อย
จะให้พวกเขาสนใจผู้ปลุกพลังธรรมดามากกว่านี้ไปทำไมกัน?
แต่…
โดยไม่มีใครคาดคิด…
วินาทีที่ปราณกระบี่อยู่ห่างจากศีรษะของฉู่โม่วไปเพียงแค่ไม่ถึงหนึ่งนิ้วและกำลังจะโดนร่างกาย
สิ่งที่เกิดขึ้นคือ
เสียงกระบี่พลันดังขึ้นจากฝั่งฉู่โม่ว!
แกร๊ง!
เสียงนั้นไม่ได้ดังมาก ภายใต้สถานการณ์ทั่วไป มันจะดังออกไปไม่เกินระยะสิบเมตรเท่านั้น แต่ในสภาพแวดล้อมที่เสียงดังโหวกเหวกนี้ ไม่มีทางที่ใครจะได้ยินเสียงนี้ทั้งสิ้น
แต่สิ่งที่แปลกก็คือ…
ผู้ปลุกพลังทุกคนได้ยินเสียงกระบี่นั้นอย่างชัดเจน!
ก่อนที่พวกเขาจะได้ตกตะลึง
วินาทีต่อมา…
ครืน!
เจตจำนงกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวและไร้เทียมทานที่ดูเหมือนสามารถทำลายทุกสิ่งได้ก็แพร่กระจายออกมา มันปกคลุมทุกคนเอาไว้ในทันใด
หลังจากนั้น ผู้ปลุกพลังมากมายที่พกกระบี่ไว้ข้างกาย ไม่ว่าจะถือเอาไว้ในมือหรือแขวนไว้ที่เอว แม้ว่าจะเก็บเอาไว้ในถุงเก็บของก็ตาม พวกมันต่างเริ่มสั่นสะท้านราวกับว่าถูกกระตุ้นโดยพลังงานบางอย่าง
“นี่ นี่มัน…”
สีหน้าของผู้ปลุกพลังบางส่วนเปลี่ยนแปลงไปทันที
แต่ก่อนที่พวกเขาจะได้พูดจบ
ฉู่โม่วก็เงื้อมือออกมาข้างหน้า
กร๊อบ!
เสียงแตกร้าวดังขึ้นในห้วงอากาศ
ห้วงมิติหลายเมตรตรงหน้าฉู่โม่วแตกสลายลงราวกับกระจก ส่วนปราณกระบี่ที่มั่วชูฟันออกมาก็นิ่งอยู่กับที่ในทันใด
เห็นได้ชัดว่ารัศมีนี้แข็งแกร่งพอที่จะผ่า
