กลัว
“นั่นมั่วชู ศิษย์สายหลักของสำนักกระบี่ผ่าสวรรค์หนึ่งในสำนักศักดิ์สิทธิ์!”
ในหุบเขา ใครบางคนจำชายคนนี้ได้
“มั่วชูจะทำอะไรกัน?”
“ทำไมจู่ ๆ เขาถึงพูดขึ้นมาล่ะ?”
“เทียมเทพกลืนกินสวรรค์เหรอ? ทำไมฉันไม่เคยได้ยินชื่อของเขามาก่อนเลยล่ะ?”
“นายเคยได้ยินชื่อเทียมเทพกลืนกินสวรรค์มาก่อนไหม? หรือว่าเขาจะเป็นอัจฉริยะที่เพิ่งเลื่อนระดับขึ้นในแผ่นดินหลัก?”
“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน!”
ผู้คนมากมายพูดคุยกัน แต่ไม่มีใครรู้ถึงเจตนาของเทียมเทพกลืนกินสวรรค์
ฉู่โม่วเองก็ไม่เข้าใจพวกเขาเช่นกัน เมื่อเขาเคลื่อนสายตาไปมอง
ในตอนนั้นเอง ศิษย์สายหลักของสำนักกระบี่ผ่าสวรรค์ก็ลอยขึ้นไปกลางอากาศและกล่าวเสียงดังลั่น “เมื่อไม่นานมานี้ ตอนที่ฝึกฝนอยู่ในสำนัก ฉันมักจะได้ยินเพื่อน ๆ พูดถึงนาย บอกว่านายมีพลังเหนือธรรมชาติที่น่าอัศจรรย์และเก่งกาจวิชากระบี่ วันนี้ฉันเลยอยากจะขอท้านาย!”
“ฉันไม่รู้หรอกว่าเทียมเทพกลืนกินสวรรค์เป็นใคร แต่เขาจะกล้าสู้กับฉันไหมต่างหาก?!”
ทันทีที่เขาพูดคำเหล่านั้นออกมา ผู้คนก็เงียบสงัดลงในทันใด
ผู้คนนับไม่ถ้วนต้องตกตะลึง พวกเขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่ามั่วชูจะท้าฉู่โม่วต่อสู้
“นี่ นี่ นี่…”
“เขาจะท้าทายเทียมเทพกลืนกินสวรรค์จริง ๆ เหรอ?”
“ทำไมผู้ปลุกพลังที่ชื่อว่าเทียมเทพกลืนกินสวรรค์ถึงทำให้มั่วชูเป็นฝ่ายไปท้าทายเขาได้ล่ะ?!”
“ดูจากคำพูดของเขาแล้ว คนคนนั้นน่าจะเริ่มมีชื่อเสียงขึ้นมาไม่นานนี้ และมีอัจฉ
