ช่วยปกป้องรักษาเอาไว้ และถึงแม้ว่าชั้นค่ายกลดังกล่าวจะบางลงขนาดไหน แต่มันก็ยังคงเป็นสิ่งที่ผู้ปลุกพลังทั่วไปไม่อาจจะทำลายได้ง่าย ๆ
“ตามบันทึกภายในตำหนักบรรพชน ตามปกติแล้วหากพบเจอกับค่านกลเช่นนี้ มีเพียงมหาเทวะยุทธ์เท่านั้นที่จะสามารถใช้กระบวนท่าโจมตีที่รุนแรงในการฉีกมันออกไปได้ แต่นั่นก็จะกระตุ้นการรับรู้ของเจตจำนงโลกของโลกใบนั้น ๆ ด้วย ยังไงเสียคนนอกก็คือคนนอก ไม่ว่าจะเผ่าพันธุ์ไหน โลกก็จะทำการตอบโต้ทันที”
“การตอบโต้นั้นส่งผลกระทบต่อมหาเทวะยุทธ์ผู้ลงมือโจมตีอย่างแน่นอน แต่ก็ใช่ว่ามหาเทวะยุทธ์จะทำอะไรไม่ได้ ว่ากันตามตรง พวกเขาเองก็เป็นผู้ใช้กฎเกณฑ์เช่นกัน ต่อให้จะต้องประมือกับผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกใบนั้น ๆ มันก็ไม่ใช่เรื่องที่ต้องหวาดกลัวแต่อย่างใด!”
“แต่ฉันตอนนี้เป็นแค่เทียมเทพ หากฉันตกอยู่ในสถานการณ์แบบนั้น ด้วยพลังที่มี…ไม่แน่ว่าถ้าโลกใบนี้ส่งผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดออกมา ฉันอาจจะไม่สามารถสู้ได้เลยก็ได้!”
ฉู่โม่วพูดพึมพำกับตนเองขณะที่กำลังขมวดคิ้วแน่น
ภายหลังจากที่คิดได้ดังนั้นแล้ว เขาก็ไม่รู้สึกว่าการทำลายค่ายกลขวางกั้นมิติลงในตอนนี้จะเป็นผลดีแต่อย่างใด
“เอาเถอะ!”
“กลับไปก่อนก็ได้!”
“ไว้กลับไปถึงตำหนักบรรพชนค่อยถามจากบรรพชนอีกที เผื่อว่าจะมีหนทางอื่นอีก!”
เขาตัดสินใจ
เมื่อสรุปแล้วแล้ว เขาก็ทิ้งตรามิติไว้ ณ ที่แห่งนี้ เพื่อที่เขาจะได้กลับมายังจุดนี้หากใช้ท่องห้วงมิติอีกครั้ง อน
