ราชโองการลายพระหัตถ์ของจักรพรรดิประกาศิตสวรรค์?!
ท่ามกลางความเงียบสงัดทั่วทั้งสวน ทุกคนต่างก็พร้อมใจกันหันไปมองยังที่แห่งหนึ่ง ณ ที่แห่งนั้น เด็กหนุ่มผู้สูงศักดิ์กำลังนั่งตัวตรงอยู่ และมีหญิงสาวนางหนึ่งอุ้มกล่องกระบี่สีดำขนาดใหญ่ ยืนอยู่ข้างกายเขา
“?”
เมื่อได้ยินการประกาศนี้ เซียวเหยียนก็รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง จักรพรรดิประกาศิตสวรรค์รึ?
ในขณะเดียวกัน ที่โต๊ะเดียวกัน เซียวจ้านเฉิง, หลี่ชางเสวียน และศิษย์อีกหลายคนของเขา ต่างก็พากันมองมาที่เซียวเหยียนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจและสงสัย
ไม่ว่าด้วยเหตุผลใด เซียวเหยียนก็รีบลุกขึ้นยืน ในขณะนั้นก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังขึ้น กลุ่มคนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาจากนอกสวน สองข้างทางคือทหารองครักษ์ประจำจวนที่คอยอารักขา ตรงกลางคือขันทีเฒ่า “หัวกะทิ” หลายคนที่ประคองราชโองการอยู่
“ผู้ใดคือเซียวเหยียน?”
ขันทีเฒ่าในชุดคลุมสีม่วงเอ่ยถาม
เขากวาดตามองไปรอบๆ เมื่อเห็นแขกเหรื่อเต็มสวนก็ไม่ได้รู้สึกประหลาดใจ เพียงแต่ เมื่อได้เห็นตัวตนระดับขอบเขตจตุรภพอย่างปรมาจารย์กระบี่และพระโพธิสัตว์ แววตาของเขาก็หรี่ลงเล็กน้อย
และในขณะนี้ ภายในสวนที่เงียบสงบไปชั่วครู่ ก็มีเสียงกระซิบก
