็วอย่างไม่ทันตั้งตัว เพียงพริบตา มันก็พุ่งทะยานผ่านชั้นบรรยากาศจนมาถึงจักรวาลอันเวิ้งว้าง
ครู่ถัดมา ความเร็วของรถเทียมมังกรไม่ได้ลดลงแต่อย่างใด กลับกันมีแต่จะเร่งความเร็วยิ่งขึ้น ในไม่กี่อึดใจ ดาวเคราะห์สีเงินก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า
“เร็วเหลือเกิน!”
“นี่น่ะเหรอที่เรียกว่าอวกาศน่ะ”
“กว้างใหญ่และงดงาม!”
ผู้ปลุกพลังจากดาวเคราะห์สีน้ำเงินอุทานขึ้นด้วยประหลาดใจ
บนรถเทียมมังกร พวงเขาสามารถเห็นจักรวาลที่เต็มไปด้วยดวงดาราได้อย่างชัดเจน ราวกับม้วนกระดาษที่ค่อย ๆ ถูกคลี่ออก
ภาพเบื้องหน้านั้น
นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขายืนอยู่ท่ามกลางหมู่ดาว ด้วยเหตุนี้ ไม่ว่าจะผู้ปลุกพลังที่อยู่ระดับสูงสุดหรือล่างสุดก็ล้วนแต่หายใจไม่ทั่วท้องไปชั่วขณะ
ท้องฟ้าที่พร่างพรายไปด้วยดวงดาว!
นี่คือจักรวาลจริง ๆ!
กว่าจะได้เห็นอีกครั้ง ก็ผ่านไปนานกว่าสองร้อยปี
ในที่สุด เป้าหมายในการย่ำย่างบนผืนอวกาศของชาวดาวเคราะห์สีน้ำเงินก็เป็นจริง
จากนี้ไป มวลมนุษย์ดาวเคราะห์สีน้ำเงินได้ก้าวเข้าสู่ยุคอวกาศอย่างเต็มตัว ยุคสมัยอันรุ่งโรจน์ค่อย ๆ เผยรูปร่างอย่างช้า ๆ ต่อหน้าพวกเขา!
