มถึงใบหน้าที่ดูโบราณไม่น้อย สิ่งที่โดดเด่นเป็นพิเศษคือคิ้วเหนือดวงดาวที่ยาวเหยียดลงมาตามใบหน้าและห้อยลงมาจนถึงเข่า
สิ่งมีชีวิตนั้นนั่งขัดสมาธิอยู่ในห้องโถงแห่งหนึ่ง มีจังหวะเต๋ามากมายกระจัดกระจายอยู่ และห้วงมิติโดยรอบพังทลายลง ราวกับว่ามันอยู่ที่นี่ แต่ก็ไม่ได้อยู่ที่นี่ คลื่นอากาศแพร่กระจายออกมาและปกคลุมทั่วทั้งร่างกายเอาไว้ ทำให้ดูราวกับผู้เป็นอมตะ
ไม่รู้ว่าชายชราคนนี้ฝึกฝนอยู่ที่นี่นานเท่าไร แต่ทั่วทั้งห้องโถงและกระทั่งห้วงมิติโดยรอบก็ยังคงทำงานและเปิดปิดตามลมหายใจของเขา
เมื่อมองไปรอบ ๆ ทั่วทั้งห้วงมิติก็เต็มไปด้วยบรรยากาศประสานกันโดยสมบูรณ์
ทันใดนั้น…
ชายชราเหมือนจะสัมผัสได้ถึงบางอย่างและลืมตาขึ้นในทันใด ทั่วทั้งห้วงมิติดูมีชีวิตขึ้นมาในทันที หมู่เมฆพลันเคลื่อนตัวและพุ่งเข้าไปในร่างกายของชายชราราวกับนกกลับรัง
หลังจากนั้น…
เสียงที่ฟังดูกระอักกระอ่วนเล็กน้อยก็ดังขึ้นด้านนอกห้องโถง “ผู้อาวุโสหมิงเสวียนอยู่ที่นี่ไหม? ผมมีเรื่องต้องรายงาน!”
“เข้ามา!”
ชายชราเอ่ยขึ้น…
หลังจากที่เขาพูดจบ ผู้ปลุกพลังท่าทางโหดเหี้ยมผู้มีสี่แขนและสูงกว่าหลายเมตรก็เดินเข้ามา เมื่อเห็นเขาปรากฏตัวขึ้น ชายชราก็ขมวดคิ้วและเผยท่าทีรังเกียจออกมา แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรและแค่กล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ว่ามาสิ มีเรื่องอะไรเหรอ?”
“ผมได้รับคำสั่งให้คุ้มกันโถงมรดกเอาไว้ แต่ก็เห็นว่าตะเกียงชีวิตของนายน้อยหลุนเต๋อดับอยู่ เรื
