าดเจ็บนี้ก็ยังเป็นเรื่องรอง ที่สำคัญคือสมบัติชิ้นนั้นเสียหายได้อย่างไรกัน?
“เป็นไปไม่ได้!”
“ฉันได้รับมันมาจากบรรพบุรุษของเผ่าพันธุ์ มันเป็นสมบัติโบราณหายากเลยนะ แม้แต่ผู้ปลุกพลังขั้นมหาเทวะยุทธ์ก็ทำลายมันไม่ได้ มันพังง่าย ๆ แบบนี้ได้ยังไงกัน?!”
เขาอุทานลั่น
ไม่ไกลออกไป เมื่อได้ยินเสียงอุทานของนายน้อย หัวใจของฉู่โม่วก็ยังคงสงบนิ่ง
หากกงล้อกลืนวิญญาณอยู่ต่อหน้าสมบัติธรรมดา มันก็คงถือว่าเป็นสมบัติหายากอย่างแน่นอน
แต่ต่อหน้าระฆังจักรพรรดิบูรพา มันยังคงไม่เพียงพอ!
เมื่อทั้งสองฝ่ายปะทะกัน แม้ว่าระฆังจักรพรรดิบูรพาของฉู่โม่วจะยังมีพลังไม่เทียบเท่ากับผู้ปลุกพลังขั้นมหาเทวะยุทธ์ แต่มันก็เต็มไปด้วยพละกำลังและรัศมีอันยิ่งใหญ่ และสมบัติชิ้นนี้ก็กล้าที่จะเผชิญหน้ากับมัน ในสายตาของระฆังจักรพรรดิบูรพาแล้ว มันก็เป็นเหมือนความท้าทายในการทำลายสมบัติด้วยวิธีการที่ไม่ซ้ำใคร
นั่นคือพลังของระฆังจักรพรรดิบูรพาเอง และไม่ได้ถูกควบคุมโดยฉู่โม่ว
ผลของการโจมตีนี้จึงเหนือยิ่งกว่าจินตนาการของชายหนุ่ม แต่มันก็ถือว่าเป็นผลดี
ฉู่โม่วจึงโจมตีต่อไปโดยไม่ลังเลและใช้โอกาสนี้ปลิดชีวิตอีกฝ่าย
“ไป!”
ชายหนุ่มตะโกนอีกครั้ง แล้วระฆังจักรพรรดิบูรพาก็ดังขึ้น ทำให้คลื่นเสียงแพร่กระจายออกไปหานายน้อย
ในขณะเดียวกัน…
ภาพลวงตาอีกาสุริยันข้างหลังฉู่โม่วก็หายวับไปราวกับว่ามีชีวิตเป็นของตัวเอง เมื่อปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง มันก็ลอยอยู่บนท
