อกกระสน แต่ทุกคนก็รู้ดีว่าพวกเขาไม่มีโอกาสพลิกสถานการณ์ได้อีกแล้ว!
“ฆ่าพวกมันให้หมดในทีเดียว!”
“อย่าให้ใครหนีไปได้!”
ผู้อาวุโสโจวตะโกนดังลั่น
ทันทีที่เขาพูดจบ ผู้ปลุกพลังเผ่ามนุษย์มากมายก็เริ่มแสดงพละกำลังเต็มที่และเข้าโจมตีผู้ปลุกพลังเผ่าปาเหรินเป็นครั้งสุดท้าย
หากไม่เคลื่อนไหวก็คงไม่เป็นไร แต่ในเมื่อเคลื่อนไหวแล้วก็ต้องไม่ปล่อยให้ใครรอดไปได้ ไม่อย่างนั้น หากข่าวหลุดออกไปก็คงจะเป็นปัญหาใหญ่สำหรับเผ่าพันธุ์มนุษย์อย่างแน่นอน
แม้ว่าโอกาสจะมีเพียงน้อยนิด แต่พวกเขาก็ต้องพยายามกำจัดความเป็นไปได้นั้นให้หมด!
ภายใต้การโจมตีอันทรงพลังของเผ่าพันธุ์มนุษย์ สถานการณ์ของเผ่าปาเหรินเพียงไม่กี่คนจึงเริ่มย่ำแย่ยิ่งขึ้นและอาจพ่ายแพ้ได้ทุกเมื่อ
“จะฆ่าพวกเราหมดจริง ๆ เหรอ?!”
สีหน้าของนายน้อยซีดจนไม่มีสี และเขายังคงกระอักเลือดออกมา แต่สายตาของเขาก็จับจ้องไปยังฉู่โม่ว
“มันจบแล้วละ คิดว่าฉันจะปล่อยแกไปรึไง?!”
ชายหนุ่มกล่าว
“นั่นสิ!”
นายน้อยพยักหน้าเบา ๆ “ถ้าเป็นฉันก็คงจะไม่เมตตาเหมือนกัน”
“แต่…”
“คิดว่าจะชนะฉันได้จริง ๆ เหรอ?!”
เขาพลันเผยรอยยิ้มออกมา สีหน้าที่เคยซีดเผือดกลับมามีสีอีกครั้ง
ก่อนที่ฉู่โม่วจะได้ตอบโต้
วินาทีต่อมา
แสงสีทองนับไม่ถ้วนก็ส่องสว่างออกมาจากร่างกายของนายน้อย พลังและกฎเกณฑ์แพร่กระจายออกมาเป็นคลื่นล่องหน ทำให้อุณหภูมิภายในรัศมีหลายหมื่นกิโลเมตรหนาวเย็นยะเยือกทันที
แม้แต่ผู้ปลุกพลังขั้
