ันไม่ใช่จานทั่วไปอย่างแน่นอนและอย่างน้อยก็คงเทียบได้กับสมบัติโบราณ
อย่างที่คาดการณ์ไว้…
ทันทีที่สมบัติชิ้นนี้ปรากฏขึ้น นายน้อยก็แผดเสียงลั่น “ฉันไม่รู้พื้นฐานพลังของแก แต่แกก็ทำให้ฉันยอมใช้สมบัติชิ้นนี้จนได้ ถึงแกจะต้องตายก็ควรภูมิใจในตัวเองแล้วละ!”
“กงล้อกลืนวิญญาณ ฆ่ามัน!”
ครืน!
เมื่อเขาพูดจบ
จานใบนั้นก็ส่องแสงสว่างไสวยิ่งกว่าเก่า และมีระลอกคลื่นแพร่กระจายออกมา รัศมีไร้ที่สิ้นสุดที่สามารถทำลายทุกสรรพสิ่งได้แผ่ขยายออกมา ไม่ว่าพวกมันจะผ่านไปที่ใด ห้วงมิติก็จะพังทลายลง แม้แต่กฎเกณฑ์บางส่วนในอากาศก็ต้องเผยออกมาให้เห็นราง ๆ และส่งเสียงกรีดร้องราวกับว่าใกล้จะแตกสลาย
และนี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น
ในตอนนั้นเอง ดวงตาของนายน้อยก็เคร่งขรึมขึ้นขณะที่เขากัดฟันแน่นและกระอักเลือดสีทองออกมา แสงบนกงล้อกลืนวิญญาณพลันสว่างไสวขึ้นอีกครั้ง แล้วนายน้อยหนุ่มก็พุ่งออกมาจากข้างหน้าด้วยความยากลำบาก
ในตอนแรกกงล้อกลืนวิญญาณสั่นสะท้านเล็กน้อยและค่อย ๆ เคลื่อนที่ไปข้างหน้า มันไร้ซึ่งเสียงและดูไร้เรี่ยวแรงราวกับว่าใครก็สามารถปัดป้องได้
แต่ฉู่โม่วผู้ถูกโจมตีกลับเปลี่ยนสีหน้าเป็นเคร่งเครียดขึ้นในทันใด
‘หยุดมันไม่ได้!’
‘ถ้าพยายามหยุดมัน ฉันต้องตายแน่!’
ฉู่โม่วรู้สึกได้ถึงคำเตือนอันบ้าคลั่งในจิตใจ ศีรษะของเขารู้สึกชาและหัวใจเต้นระรัวทันที
มันคือสัญชาตญาณของผู้ปลุกพลัง!
มันจะเผยตัวออกมาก็ต่อเมื่อเผชิญหน้ากั
