เผ่าปาเหรินมองดูระฆังทองแดงด้วยความประหลาดใจ
เขาสัมผัสได้ถึงพลังที่แข็งแกร่งจากระฆังทองแดง และกระทั่งน้ำหนักมหาศาลราวกับว่าระฆังนี้เดินทางข้ามกาลเวลามา ซึ่งมันเต็มไปด้วยรัศมีโบราณ
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร …แต่หลังจากที่สัมผัสได้ถึงรัศมีนี้ เขาก็รู้สึกไม่สบายใจขึ้นมา
เพียงแต่ว่า ก่อนที่ความไม่สบายใจจะได้ปรากฏขึ้นเด่นชัด เขาก็เห็นฉู่โม่วยื่นฝ่ามือออกมาและผลักไปที่ระฆังจักรพรรดิบูรพา
เหง่งหง่าง!!
ด้วยเสียงระฆังนี้ มันดูราวกับยักษ์โบราณเหนือผืนฟ้าตีระฆังจักรพรรดิบูรพา เสียงระฆังแพร่กระจายออกไปทั่วทุกทิศทางและเต็มไปด้วยรัศมีทำลายล้าง ทุกอย่างถูกทำลายและผลักออกไปทันที
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์สูงตระหง่านที่สร้างขึ้นโดยตราหยกดูเหมือนจะได้รับความเสียหายอย่างหนัก เกิดเสียงแตกหักขึ้น แล้วรอยแยกก็ปรากฏขึ้นบนภูเขาศักดิ์สิทธิ์ ทำให้ภูเขาทั้งลูกลอยออกไปไกลทันที
“อะไรกัน!”
ภายใต้เสียงระฆังทำลายล้าง ภูเขาก็ลอยกลับด้านออกไป และเสียงอุทานลั่นก็ออกมาจากปากของมหาเทวะยุทธ์เผ่าปาเหริน
สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและเหลือเชื่อราวกับว่าเขาไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เห็น
“ระฆังทองแดงนี่มาจากไหนกัน แล้วมันทำลายตราภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของฉันได้ยังไง?!”
เขาตกตะลึง…
ตราหยกที่กลายเป็นภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของเขาเป็นสมบัติแต่กำเนิดที่มีชื่อว่าตราภูเขาศักดิ์สิทธิ์ พลังของมันนั้นไร้ที่เปรียบและเทียบได้กับสมบัติโบราณหายาก เขามักจะใช
