บทที่ 621 ดินแดนอีกด้านหนึ่งของจักรวาล กับ ยานรบกำลังเคลื่อนฝ่ากำแพงมิติ
อีกฟากฝั่งหนึ่งที่อยู่ลึกเข้าไปในจักรวาล
ณ สถานที่ที่ไม่มีใครรู้จัก
บนแผ่นดินสุดลูกหูลูกตา มีเกาะและตำหนักลอยฟ้าตั้งตระหง่านอยู่ทุกหนทุกแห่ง บ้างหลบซ่อนอยู่ในหมู่เมฆ บ้างทอแสงออกมา
มีน้ำตกหลายสายร่วงหล่นลงมา กลายเป็นสายธารที่คดเคี้ยวไหลผ่านตำหนักบางหลังซึ่งสร้างไว้อย่างสันโดษ ภายในจะสัมผัสได้ถึงการดำรงอยู่ของตัวตนอันน่าเกรงขามและน่าสะพรึงกลัว เมื่อไอน้ำต้องกระทบกับกลิ่นอายจากตำหนัก ก็จะเกิดเป็นปรากฏการณ์สายธารที่ไหลเวียนวนเกี่ยวพันกับสถานที่แห่งนี้
อณูแห่งชีวิตจากสวรรค์และโลกมีมากมายจนละลานตา แสงที่สะท้อนอย่างเจิดจ้าของดวงอาทิตย์ทำให้เกิดการผันแปรอันลึกลับไร้ที่สิ้นสุด
ในส่วนลึกของพื้นที่ตำหนักนี้ มีดอกบัวสวรรค์สูงใหญ่กำลังเปล่งวิญญาณเทวะที่เจิดจรัส แสงเทวะที่เล็ดลอดออกมาจากใบบัวแต่ละใบเหล่านั้น ราวกับเป็นแสงสีทองศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถรองรับน้ำหนักโลกได้ทั้งใบ ภายในดอกบัวมีพลังงานลึกลับมากมายหลั่งไหลออกมา หวีดหวิวราวกับเสียงเทพยดาขับขานดังเคล้าคลอปกคลุมไปทั่วตำหนัก
ชายชราคนหนึ่งกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนดอกบัวสวรรค์สีทอง
เขากำลังนั่งอยู่อย่างสงบ ทว่าร่างกายกลับแผ่กลิ่นอายอันน่าหวาดหวั่นที่ไม่สามารถบรรยายได้ ทั้งร่างถูกห่อหุ้มด้วยสีทอง ตรงกลางหว่างคิ้วมีร่องรอยเทวะกำลังเปล่งประกายกระเพื่อมขึ้นเด่นชัดและหายไปเป็นครั
