่กระจายออกไป ผู้ปลุกพลังที่อยู่รอบ ๆ ก็ระเบิดเสียงตะโกนขึ้นอย่างต่อเนื่องทันที ผู้คนมากมายวิ่งมาทางนี้ เพื่อต้องการที่จะเห็นเขาด้วยตาของตนเอง
เมื่อเห็นว่าสถานที่นี้เต็มไปด้วยผู้คนมากมาย ฉู่โม่วจึงพูดพร้อมรอยยิ้มว่า “ผู้อำนวยการเสิ่น ที่นี่คงไม่เหมาะแล้วที่จะทักทายกัน เราเปลี่ยนไปที่อื่นกันดีไหมครับ”
“ได้เลย งั้นเราไปที่ศูนย์บัญชาการฐานกันเถอะ!”
ผู้อาวุโสเสิ่นกล่าวอย่างตื่นเต้น
…
ณ ศูนย์บัญชาการฐานลู่หยาง
ในห้องโถง
ฉู่โม่วนั่งอยู่ที่ตำแหน่งบนสุด ด้านข้างมีผู้ปลุกพลังที่แข็งแกร่งหลายร้อยคนจากฐานลู่หยาง ซึ่งส่วนใหญ่จะอยู่ขั้นจ้าวยุทธ์ และมีราชันย์เทพยุทธ์อีกสองคนเช่นกัน
นอกจากนั้น
ยังมีนายพลเมืองอีกหลายคน
ชายหนุ่มหันไปมองดูและพบใบหน้าที่คุ้นเคยเป็นบางคน
เช่น ผู้อาวุโสเสิ่นจิ้น สีอิ้งและหลู่ฉือ
เมื่อครั้งที่ฉู่โม่วออกจากฐานลู่หยางไป ทั้งสามคนนี้เคยเป็นอาจารย์ของเขา แล้วหลังจากผ่านมาหลายปี พวกเขาทั้งหมดก็ได้พัฒนาเลื่อนขั้นเป็นนายพลเมืองแล้ว ซึ่งในบรรดาพวกเขา มีเสิ่นจิ้นและหลู่ฉือที่เป็นขั้นนายพลเมืองระดับสูงสุด แต่สีอิ้งยังเป็นเพียงจ้าวยุทธ์ระดับต้นเท่านั้น
เมื่อมองไปยังชายหนุ่มที่นั่งอยู่แท่นด้านบนในขณะนี้ สีอิ้งและเสิ่นจิ้นก็เต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึกที่มากมายปนเปกัน
เขายังจำได้ดีว่าตอนที่อีกฝ่ายจากไป ยังเป็นเพียงลูกศิษย์ตัวน้อยเท่านั้น แต่หลังจากหลายปีที่ไม่ได้พบกัน ฉู่โม่วกลับกลายเป