ทวะยุทธ์ได้
แม้ว่าทุกอย่างจะขึ้นอยู่กับดวงชะตาของตัวเองและเป็นเรื่องยากที่จะพัฒนาระดับพลังได้ แต่ทั้งสามก็ติดอยู่ในขั้นเทวะยุทธ์มานับปีไม่ถ้วน ทั้งยังมีความหวังอยู่เพียงน้อยนิดในชีวิตนี้ แค่ได้เข้าไปในเขตแดนลับและมีโอกาสพัฒนาระดับพลังก็ถือว่าเป็นโอกาสที่ดีมากแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น…
เหล่าบรรพชนเองก็มีพลังแห่งมหาเทวะยุทธ์ด้วย!
ด้วยพรจากทั้งสอง พวกเขาอาจจะมีโอกาสจริง ๆ ก็ได้!
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ รอยยิ้มกว้างก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของทั้งสาม
…
ผู้อาวุโสทั้งสามกลับไปยังดาวเคราะห์วิหคพร้อมกับผู้ปลุกพลังจากดวงดาว
หลังจากนั้น ฉู่โม่วก็คืนจานสวรรค์เร้นลับให้
สมบัติชิ้นนี้สำคัญเกินไป และมันจะไม่ปลอดภัยหากยังอยู่กับเขา
หลังจากที่บรรพชนหมัวเก็บมันไป เขาก็หันมาพูดกับชายหนุ่ม “ตอนนี้พอจบเรื่องแล้ว ฉันก็ควรจะกลับได้แล้วละ… คราวนี้เผ่ามนุษย์วิหคเสียมหาเทวะยุทธ์ไปคนหนึ่ง และคงไม่กล้าเข้ามาในอาณาเขตของเผ่าพันธุ์มนุษย์อีกสักพัก แต่นายก็ยังต้องระวังตัวให้ดี ถ้าเจออันตรายเข้าก็ต้องทำลายเครื่องรางป้องกันของฉันให้ทันล่ะ!”
“ผมเข้าใจแล้วครับ”
ผู้ดูแลหอสัจธรรมชั้นในพยักหน้า
บรรพชนหมัวพยักหน้าเบา ๆ แล้วจึงกลับหลังหัน ก่อนจะก้าวเข้าไปในแสงศักดิ์สิทธิ์แห่งดวงอาทิตย์พร้อมกับบรรพชนอีกสามคนและผสานเข้ากับร่างมายาในทันที
“ลาก่อนนะครับ ท่านบรรพชน!”
ฉู่โม่วโค้งคำนับและทำความเคารพ ก่อนจะกล่าวลาบรรพชนทั้งสี่
ครืน!
ด้วยเสียงสั
