ยังไงกัน?”
“แต่เขาเป็นถึงมหาเทวะยุทธ์นะ นายจะเทียบกับเขาได้ยังไงกัน?”
บรรพชนหมัวกล่าว “นายคือความภาคภูมิใจอันดับหนึ่งของเผ่าพันธุ์มนุษย์ของเรา นายเป็นตัวแทนอนาคตแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์ ถ้านายพัฒนาต่อไปได้ นอกจากจะได้เป็นมหาเทวะยุทธ์แล้ว แม้แต่มหาเทวะยุทธ์หลายสิบหรือหลายร้อยคนก็จะเทียบนายไม่ติด… ในอนาคต นายต้องไม่ทำอะไรเสี่ยงแบบนี้อีก!”
“ผมเข้าใจแล้ว!”
ฉู่โม่วกล่าวอย่างเชื่อฟัง
“เข้าใจก็ดีแล้ว”
บรรพชนหมัวพยักหน้า
ท้ายที่สุด
เขาก็กล่าวชื่นชม “แต่… ไม่ว่ายังไง คราวนี้นายก็ทำได้ดีมาก ไว้เรื่องนี้จบแล้วฉันจะให้รางวัลแล้วกัน!”
เมื่อได้ยินดังนั้น ฉู่โม่วก็ตาลุกวาวในทันที
มีสมบัติมากมายอยู่ในตำหนักบรรพชนมนุษย์ และหากเขาสร้างผลงานที่ยิ่งใหญ่ในคราวนี้ก็จะต้องได้รับรางวัลมหาศาลเป็นแน่
เขากล่าวอย่างมีความสุขทันที “ขอบคุณครับบรรพชนหมัว!”
“นาย…”
บรรพชนหมัวโล่งใจมากและกล่าวเพียงแค่ว่า “รีบฟื้นฟูเร็วเข้า จะได้ไม่ส่งผลต่อพื้นฐานพลัง… แล้วก็รอดูว่าฉันจะสังหารมหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหคนี่ยังไง!”
หลังจากที่พูดจบ บรรพชนหมัวก็หยุดพูดและหันไปจดจ่อที่การต่อสู้กับมหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหค
ส่วนฉู่โม่วก็ดึงสายตากลับมา นั่งขัดสมาธิลง และเริ่มดูดซับพลังงานเพิ่มฟื้นฟูร่างกายในทันที
ทันใดนั้น พลังงานจากทั่วทั้งผืนฟ้าก็ถูกรวบรวมเข้ามา ก่อเกิดเป็นทรงกรวยขนาดใหญ่เหนือร่างกายที่นั่งขัดสมาธิอยู่ แล้วจึงหลั่งไหลเข้าไปใน
