บทที่ 603 ภาพลวงตาอีกาสุริยัน กับฝนดาวตก
“อีกสิบวินาที!”
“ในอีกสิบชั่ววินาที แก่นดาวมนุษย์วิหคจะระเบิด ในตอนนั้น ดาวเคราะห์ทั้งดวงจะถล่มลง และพลังของระเบิดจะแพร่กระจายออกไปทั่วทั้งกาแล็กซี!”
“อีกห้าวินาที ฉู่โม่วมีเวลาอีกแค่ห้าวินาทีเท่านั้น หลังจากนั้น นายต้องพาเขาออกมา!”
คนของตำหนักบรรพชนคำรามเสียงดังลั่นผ่านเครื่องมือสื่อสาร
บรรพชนหมัวพยักหน้า
และในขณะเดียวกัน
ฉู่โม่วก็ยืนอยู่ตรงหน้าดาวเคราะห์วิหค
เขาคิดว่าเพราะคราวนี้มีบรรพชนมาด้วยถึงสี่คน ตัวเองเพียงแค่ต้องตามเก็บเล็กเก็บน้อยเท่านั้น แต่เขาก็ไม่คาดคิดว่าจะไม่มีเวลาให้ได้หนีออกไป
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้
ชายหนุ่มก็สูดหายใจลึก
แล้วพลังไร้ที่สิ้นสุดก็พลุ่งพล่านออกมาในทันที
เลือด พลังปราณ และอณูแห่งชีวิตทำงานอย่างเต็มที่ราวกับภูเขาไฟปะทุหรือภูเขาที่พังทลายลง!
“แกว๊ก!”
เมื่อเลือด พลังปราณ และอณูแห่งชีวิตเพิ่มจนถึงขีดสุด เสียงร้องแหลมสูงก็ดังกึกก้องขึ้นในทันที
ทันใดนั้น…
รัศมีที่ดูเหมือนออกมาจากยุคดึกดำบรรพ์พลันแพร่กระจายออกมา ขณะที่เสียงนั้นเข้าไปในโสตประสาทของทุกคน
“นี่มัน…”
เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนก็ต้องตะลึงงัน
ก่อนที่พวกเขาจะได้สติกลับมา
ตูม!!!
อีกาสีทองสามขาที่มีขนาดกว่าหลายสิบเมตรพลันปรากฏขึ้นเบื้องหลังฉู่โม่ว มันมีรัศมีที่น่าสะพรึงกลัวและเปลวเพลิงสีทองดำนับไม่ถ้วนแพร่กระจายไปทั่วทั้งผืนฟ้าราวกับทะเลเมฆที่เรืองแสงสีทอง
อีกาสุริยัน
