บทที่ 593 การแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ที่เหมือนกับฝัน
“ขอบคุณคุณฉู่ที่เมตตาครับ!”
เฉินต้าวซวีค่อย ๆ ตะเกียกตะกายขึ้นมาจากพื้น เขาไม่สนใจว่าตนเองจะบาดเจ็บขนาดไหน แล้วรีบโค้งคำนับให้ฉู่โม่วด้วยแววตาเคารพเลื่อมใสและคลั่งไคล้
ถึงแม้ว่าเขาจะพ่ายแพ้อย่างสมบูรณ์และร่างเต็มไปด้วยบาดแผลมากมาย แต่ก็ไม่รู้สึกเสียใจเลยแม้แต่น้อย
นั่นเพราะเขารู้ดีว่า
การที่ตนยังยืนขึ้นมาได้นั้น มันเป็นเพราะชายหนุ่มเมตตาเขา
ไม่เช่นนั้นปราณกระบี่เมื่อครู่ คงจะสามารถฉีกร่างของเขาออกเป็นชิ้น ๆ ได้ไม่ยากเย็น เผลอ ๆ อาจจะกลายเป็นละอองเลือดในอวกาศไปแล้ว… ไม่สิ บางทีอาจจะไม่เหลือแม้กระทั่งละอองเลือดเลยก็ได้ อาจกลายเป็นอณูไม่ก็สสารแล้วสลายไปเท่านั้น!
ทุกคนยอมรับในความแข็งแกร่ง
เห็นชายหนุ่มแข็งแกร่งได้ถึงเพียงนี้ และการที่เฉินต้าวซวีได้เห็นมันด้วยตนเอง นั่นก็ยิ่งทำให้เขายอมรับ ไม่สามารถคิดอย่างอื่นได้เลย
เพราะงั้นแล้ว ณ เวลานี้ เขาจึงทำความเคารพชายหนุ่มอีกครั้งและพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “จากนี้เป็นต้นไป เฉินต้าวซวีผู้นี้ จะขอติดตามและเชื่อฟังคำสั่งคุณฉู่ตลอดไป ไม่ว่าจะเป็นเรื่องใดก็ตามครับ!”
“ไม่เอาน่า จะสุภาพเกินไปแล้ว”
ฉู่โม่วยิ้มน้อย ๆ แล้วเข้าไปช่วยประคองเฉินต้าวซวีให้ลุกยืนขึ้นด้วยตนเอง เขาหยิบเอายาบางอย่างออกมาจากมิติพกพาและส่งมันให้อีกฝ่าย “นายยังมีบาดแผลอยู่ ถ้ายังไงไปรักษาบาดแผลก่อนเถอะ ทั้งนี้ก็เพื่อไม่ให้บาดแผลพวกนั
