“กู๋เหลี่ยนซิงจากหุบเขามังกร นักบุญซีเซี่ยจากนิกายเมฆาม่วง หวงหลงซานเหรินจากหุบเขาโดดเดี่ยว แล้วก็หลี่ฉีผิงจากสำนักตราลักษณ์อมตะที่อยู่ทางตะวันออกของดวงดาวโบราณฉางหลาง พวกเขาเหล่านี้มีพรสวรรค์ครับ ความแข็งแกร่งของพวกเขาไม่เป็นที่น่ากังวล หรือแม้แต่สถานะทางสังคม พวกเขาก็เพียบพร้อมหมดแล้วครับ”
“เอาตามที่ผู้ตรวจการโจวว่าได้เลยครับ”
ฉู่โม่วไม่โต้แย้งใด ๆ
เขาไม่ได้ขัดขวางอะไรทั้งนั้น และเห็นด้วยกับรายชื่อที่ผู้อาวุโสโจวแนะนำขึ้นมา เขาไม่ได้กังวลเรื่องที่ปล่อยให้อีกฝ่ายเลือกคนเหล่านี้เข้ามาในกลุ่มของตนตามอำเภอใจ ตอนนี้เขาก็เป็นผู้ที่มีพรสวรรค์เป็นอันดับหนึ่งของมวลมนุษยชาติ มีบรรพบุรุษของมนุษย์หลายคนกำลังจับตาดูเขาจากในตำหนักบรรพชน หากพูดกันตามตรง การมีผู้ติดตามก็เหมือนมีพวกพ้อง เขาควรจะตรวจสอบให้ดีเสียก่อน
แต่การที่โจวฉู่เซียนเป็นฝ่ายเลือกมาเช่นนี้ มันก็เปรียบเสมือนการยืนยันแล้วว่า คนเหล่านี้และกองกำลังที่อยู่เบื้องหลังนั้น ได้รับความไว้วางใจจากตำหนักบรรพชนแล้ว
…
ผู้ตรวจการโจวประกาศออกไปต่อสาธารณะชนถึงผู้ที่ได้รับเลือกคนต่อ ๆ ไป จนกระทั่งถึงคนสุดท้าย
ภายหลังจากที่ได้ยินเช่นนั้นแล้ว ผู้ปลุกพลังหลายคนก็แสดงสีหน้าผิดหวังออกมา
ตอนแรกที่พวกเขาเห็นลั่วหวานหวานถูกรับเลือก พวกเขาคิดว่าตนเองนั้นพอจะมีโอกาสอยู่บ้าง แต่ใครจะไปรู้ว่า ฉู่โม่วนั้นเลือกด้วยตนเองเพียงไม่กี่คนเท่านั้นแล้วก็หยุดไป ส่วนคน
