บทที่ 588 จากทุกสารทิศ และรวมตัวกันที่เมืองหมื่นป่าสมุทร
ณ เมืองหมื่นป่าสมุทร
ที่แห่งนี้เป็นป่าทึบที่ใหญ่ที่สุดในรัศมีหลายหมื่นกิโลเมตรของตำหนักบรรพชนแห่งดาวเคราะห์โบราณริ้วคราม มันขึ้นชื่อเรื่องของพฤกษานานาพรรณที่เปี่ยมไปด้วยความอุดมสมบูรณ์
ด้วยเหตุนี้…
แม้ว่าที่นี่จะเป็นป่าเป็นดง แต่ก็มีผู้ปลุกพลังจำนวนมากอาศัยอยู่อย่างสันโดษ และเนื่องจากผู้ปลุกพลังต้องอาศัยการแลกเปลี่ยนทรัพยากรเพื่อฝึกฝน ในที่สุดป่าก็ค่อย ๆ ถูกพัฒนาการเป็นเมือง
ในยามนี้ ดาวเคราะห์โบราณริ้วครามเคลื่อนเข้าสู่ฤดูเหมันต์แล้ว
ทว่าในเมืองหมื่นป่าสมุทร ความหนาวเหน็บไม่อาจย่างกรายเข้ามาถึง ที่นี่ยังคงชื้นชอุ่ม ต้นไม้เติบโตแตกใบอ่อน ในบางคราสายลมก็พัดหอบให้กิ่งก้านสั่นไหว กำจายกลิ่นหอมบางชวนให้ได้สดชื่น
ภายในจัตุรัสกลางเมือง
พ่อค้าเร่มากมายเดินขายของกันเกลื่อนกลาด ขณะที่บรรดาผู้ปลุกพลังเองก็เดินขวักไขว่ไปตามท้องถนนเช่นกัน พวกเขามีรัศมีพลังที่กล้าแกร่ง บางคนเดินไปมาซ้ายทีขวาที บางคนก็นั่งนิ่งไม่ขยับย้าย หากแต่พวกเขามีบางสิ่งที่เหมือนกันนั่นคือสีหน้าคาดหวัง
คนเหล่านี้…
ล้วนเป็นผู้ปลุกพลังหนุ่มสาวเผ่าพันธุ์มนุษย์
บางคนก็เป็นผู้ฝึกวรยุทธ์ทั่วไป บางคนก็เป็นศิษย์ที่มาจากสำนักชื่อดัง ขณะที่บางคนก็มาจากกลุ่มกองกำลังขนาดใหญ่ พวกเขาทุกคนต้องการถูกฉู่โม่วเลือกเฟ้นไปเป็นผู้ติดตาม
…
“เป็นที่ที่มีชีวิตชีวามาก!”
“เมื่อก่อน ที่นี่มีคนอย