นั้น เผ่าพันธุ์ฉลามเยือกแข็งก็เข้าใจว่าทำไมเผ่าพันธุ์มนุษย์จึงไม่อาจล่าถอยได้
ดังนั้นแล้ว…
เผ่าพันธุ์ฉลามเยือกแข็งจึงได้แต่คาดหวังสถานการณ์ที่ดีที่สุดเท่านั้น
หลังจากที่เจรจาและถกเถียงกันสักพัก ท้ายที่สุดพวกเขาก็ตัดสินใจว่าผู้ปลุกพลังส่วนมากของเผ่าฉลามเยือกแข็งจำเป็นต้องกระจายตัวออกไปยังพื้นที่ต่าง ๆ ที่เผ่าพันธุ์มนุษย์อาศัยอยู่
นอกจากนั้นแล้วก็สามารถให้ผู้คนจำนวนหนึ่งอาศัยอยู่ในดินแดนแห่งเดิมได้
นอกจากนี้…
ในฐานะข้ารับใช้ของเผ่าพันธุ์มนุษย์ ฉลามเยือกแข็งจะต้องมอบสมบัติพลังจิตวิญญาณจำนวนหนึ่งให้ทุก ๆ ปี และดินแดนขุมทรัพย์ของเผ่าฉลามเยือกแข็งอย่างที่ฉู่โม่วใช้ในการฝึกฝนพลังจิตวิญญาณก่อนหน้านี้ก็ต้องเปิดออกด้วยเช่นกัน
ในอนาคต มันจะถูกเปิดออกทุก ๆ สิบปีและจะมีครั้งละสิบแห่ง โดยเก้าแห่งเป็นของเผ่าพันธุ์มนุษย์และมีเพียงแห่งเดียวที่เป็นของเผ่าฉลามเยือกแข็ง
แม้ว่าจะเข้มงวดมาก มันก็เป็นข้อต่อรองที่ดีที่สุดจากเผ่าพันธุ์มนุษย์แล้ว เหล่าฉลามเยือกแข็งจึงไม่มีทางเลือกนอกจากต้องตอบตกลงเพื่อไม่ให้ถูกกวาดล้างเผ่าพันธุ์
ฉลามเยือกแข็งนับไม่ถ้วนถูกบังคับให้เดินทางออกจากบ้านเกิดและกระทั่งยอมมอบดินแดนขุมทรัพย์ของพวกตนให้กับผู้แข็งแกร่งจากเผ่าพันธุ์มนุษย์ นั่นทำให้คนรุ่นใหม่ของเผ่าพันธุ์ฉลามเยือกแข็งโกรธแค้นและอับอายเป็นอย่างมาก
ฉลามเยือกแข็งหนุ่มสาวมากมายลอบโจมตีผู้ปลุกพลังเผ่ามนุษย์ด้วยความฉุนเฉียว แล
